..το χειμώνα θα είναι ωραία με Διογένη και Αδέσποτο παρέα..

ΔΕΛΤΙΑ ΔΙΠΛΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΦΡΑΓΚΑ, ΣΤΗΝΟΥΝΕ ΤΗΣ ΜΠΙΖΝΑΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΚΑ

Η ενασχόληση μας με το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, το οποίο θεωρούμε ένα πολύ γόνιμο πεδίο παρέμβασης, ήρθε ως αποτέλεσμα της επιθυμίας μας να οργανώσουμε τον ελεύθερο μας χρόνο με βάση τα ιδανικά και τα στοιχεία του ερασιτεχνισμού και της αυτοοργάνωσης. Συνεκτικό στοιχείο της σκέψης μας, καθώς και πρόταγμά μας, είναι η εναντίωση στο επαγγελματικό ποδοσφαιρο με ο,τι αυτό περιλαμβάνει (χουλιγκανισμό, στημένα παιχνίδια, μεγαλοπαράγοντες κτλ).

Ωστόσο, μέσω της ενασχόλησης, αντιληφθήκαμε ότι και σε ερασιτεχνικό επίπεδο, τα πράγματα τείνουν να μιμούνται τις παθογένειες του εμπορευματοποιημένου αθλητισμού.

Για παράδειγμα, πολλά ερασιτεχνικά σωματεία πληρώνουν αθλητές προκειμένου να έχουν αγωνιστικές επιτυχίες, δημιουργώντας συχνά φαινόμενα ανταγωνισμού ακόμη και στο εσωτερικό τους. Ταυτόχρονα, μέσω της θεσμοθετημένης επιβολής, οι προπονητές ομάδων δεν αρκεί να είναι πτυχιούχοι ΤΕΦΑΑ, αλλά πρέπει να διαθέτουν πιστοποίηση από την UEFA.

Αυτός ο θεσμικός πλέον κανονισμός, έχει σοβαρές επιπτώσεις σε όσους συλλόγους και σωματεία, αδυνατούν να εξασφαλίσουν την “χρυσή πιστοποίηση”. Συγκεκριμένα, στο ποδόσφαιρο σάλας, ελλείψει πιστοποιημένου προπονητή, δεν δύναται μια ομάδα να αιτηθεί κατά τη διάρκεια του αγώνα των προβλεπόμενων τάιμ άουτ, ενώ καθίσταται αδύνατη η συμμετοχή της σε ανώτερες διοργανώσεις. Με τον τρόπο αυτό, τα σωματεία χωρίς προπονητή, υπολείπονται των αντιπάλων τους, καθιστώντας ακόμα και ένα άθλημα με συγκεκριμένους κανόνες a priori άδικο. Θεσμοθετείται δηλαδή μια ξεκάθαρη διαστρωμάτωση με όρους άνισους και οικονομικούς και όχι αγωνιστικούς στα πλαίσια της ευγενούς άμιλλας, του ερασιτεχνισμού και του δικαιώματος στην ελεύθερη πρόσβαση στη χαρά της συμμετοχής.

Επιπροσθέτως, η ύπαρξη προπονητή αποτελεί ένα προβληματισμό των αυτοοργανωμένων ομάδων. Δεδομένου ότι αυτά τα εγχειρήματα στηρίζονται στις αρχές τις αυτομόρφωσης και της συνεισφοράς, είμαστε αντίθετοι στη λογική της επιβολής του “προπονηταρά”, που θα ενδιαφέρεται μόνο για έξτρα μεροκάματο ή σαν σκαλοπάτι για την ανέλιξη της καριέρας του. Δεν μας ενδιαφερει στον βωμό της επιτυχίας να διαταράσσονται οι εσωτερικές ισορροπίες και σχέσεις που χτίζουμε καθημερινά με κόπο και προσπάθεια.

Θεωρούμε αδιαπράγματευτο πως το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο πρέπει να είναι μακριά από οικονομικά αλισβερίσια κάθε τύπου, ώστε να μπορεί να ειναι προσβάσιμο σε όλους.

..η μπίζνα της UEFA

Γνωρίζοντας την κατάσταση που επικρατεί στον χώρο του ερασιτεχνικού αθλητισμού και πιο συγκεκριμένα στο ποδόσφαιρο σάλας, στο οποίο συμμετέχουμε με βασικό στόχο να εκφράσουμε τις ιδέες μας, δεν γίνεται να μείνουμε αμέτοχοι στο τεράστιο πανηγύρι που έχει στηθεί γύρω από τα διπλώματα προπονητικής ποδοσφαίρου.

Απο την μια μεριά δεν έχουμε ξεκαθαρίσει αν και με ποιον τρόπο θα θέλαμε την ύπαρξη ενός προπονητή στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, καθώς όπως το οραματιζόμαστε, θα ηχήσει ουτοπικά σε ένα συστημικό πρωτάθλημα στο οποίο επιλέξαμε να συμμετάσχουμε, από την άλλη όμως δεν μπορούμε να μείνουμε άπραγοι γνωρίζοντας την πρακτική των ιδιωτικών σχολών που πουλάνε εύκολα και γρήγορα πτυχία. Αν και το πρόβλημα είναι βαθύτερο και θίγει τον ολοκληρωτισμό και την ταξική ανισορροπία που βιώνουμε όλοι σε οποιαδήποτε πτυχή της καθημερινότητας μας, θα εστιάσουμε στην μορφή αυτών των σχολών και των πτυχίων. Ουσιαστικά πρόκειται για διπλώματα της UEFA ολιγοήμερης παρακολούθησης, σεμιναριακού τύπου, με καταβολή υπέρογκων διδάκτρων από τους ενδιαφερόμενους, η ύπαρξη των οποίων υποβαθμίζει τα εργασιακά δικαιώματα πτυχιούχων ανώτατων δημόσιων πανεπιστημίων όπως τα ΤΕΦΑΑ. Πιο συγκεκριμένα, οι απόφοιτοι αυτών των ιδιωτικών σχολών με ελάχιστες γνώσεις, αποκτούν περισσότερα εργασιακά δικαιώματα από τους απόφοιτους πανεπιστημιακών σχολών, με σφαιρικές γνώσεις παιδαγωγικού, ψυχολογικού και ιατρικού περιεχομένου, αλλά και από προπονητές μη καταρτισμένους από επίσημο φορέα. Άλλωστε, ο προπονήτης που οραματιζόμαστε, είναι εκείνος που με την τεχνογνωσία του θα συμβάλει στην αυτομόρφωση ανθρώπων με διάθεση να αναλάβουν αυτόν τον ρόλο.

Σημαντική επισήμανση αποτελεί η τακτική καθηγητών που αντί να διδάσκουν και να παρέχουν αυτά τα διπλώματα στους φοιτητές του δημόσιου πανεπιστημίου από το οποίο πληρώνονται, προτρέπουν τους φοιτητές τους να παρακολουθήσουν αυτές τις ταχύρρυθμες ιδιωτικές σχολές. Αν λάβουμε υπόψη ότι οι ίδιοι καθηγητές που διδάσκουν και δίνουν πτυχία στα ΤΕΦΑΑ διδάσκουν παράλληλα στις σχόλες της UEFA με υψηλούς μισθούς, συμπεραίνουμε πως βρισκόμαστε απέναντι σε ένα ακόμα γρανάζι ενός συστήματος που επιδιώκει την ολική εμπορευματοποίηση της παιδείας.

Εν κατακλείδι, η συγκεκριμένη κατάσταση πρέπει να προβληματίσει, πέρα από τους ανθρώπους που εμπνέονται από τις αξίες του ερασιτεχνικού αθλητισμού, τον ίδιο τον γονέα που στέλνει το παιδί του σε μια ποδοσφαιρική ακαδημία και προπονείται από ανθρώπους χωρίς κανένα παιδαγωγικό υπόβαθρο, σε μια κατάσταση που ουσιαστικά είναι επικίνδυνη για την εξέλιξη του παιδιού. Η αλυσίδα αυτή της καπιταλιστικής ανάπτυξης μέσω της εμπορευματοποίησης των πτυχίων, θεωρούμε πως είναι άλλο ένα χτύπημα στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα αλλά και στον ερασιτεχνικό αθλητισμό.

Αδέσποτος Αθηνών – Διογένης ολυμπιακού χωριού

Έκθεση απομαγνητοφώνησης “Καλαμάκι-Αδέσποτος”

Έκθεση απομαγνητοφώνησης

Ενεργούντες προανάκριση, σύμφωνα με το άρθρο 243 παρ. 2 του Κ.Π.Δ. σε συνδυασμό με το άρθρο 187 παρ. 1 του Π.Κ. ως αντικαταστάθηκε με Ν.2928/01 «Εγκληματική Οργάνωση», προβήκαμε στην ακρόαση και αξιολόγηση του περιεχομένου των τηλεφωνικών επικοινωνιών που πραγματοποιήθηκαν από και προς τις τηλεφωνικές συνδέσεις που χρησιμοποιούν τα μέλη της υπό έρευνα εγκληματικής οργάνωσης, για τις οποίες διατάχθηκε η άρση του απορρήτου.

Αριθμός κλήσης: 4
Καλών: (69****1312)
Καλούμενος: (69**11880)
Έναρξη: 30.10.2017 16:13:08
Λήξη: 30.10..2010 16:15:41
Διάρκεια: 00:02:33
Η απομαγνητοφωνηθείσα συνομιλία παρατίθεται ως ακολούθως:
Καλούμενος: Ναι;
Καλών: Καλησπέρα Πρόεδρε! Ο Ξίφας είμαι.
Καλούμενος: Ο βλάκας είσαι, δεν σου έχω πει να μη με παίρνεις σε αυτό;
Καλών:.Συγγνώμη πρόεδρε ήταν επείγον.
Καλούμενος: Καλά. Λέγε γρήγορα.
Καλών: Όλα καλά χθες, εκτός από ένα.
Καλούμενος: Ποιό;
Καλών: Ο Αδέσποτος Πρόεδρε. Έχασε από το Καλαμάκι.
Καλούμενος: Τι λες ρε. Πώς έγινε αυτό; Τι έκανες; Μην κάνεις πλάκα, πρόσεχε κακομοίρη μου.
Καλών: Όχι, αφεντικό αλήθεια. 3-4 ήρθε το ματς. Έχασε.
Καλούμενος: Ποιος το έστησε ρε. Ποιος μας κάνει ζημία; Λέγε
Καλών: Δεν το έστησε κανείς πρόεδρε, τουλάχιστον δικός μας. Τα παιδιά δεν τράβαγαν. Έστειλαν όλο τον κόσμο στο κουβά. Έχασαν και τρια μπέναλτι, μακρυνά.
Καλούμενος: Τι είναι αυτά που λες ρε. Λέγε γρήγορα λεπτομέρειες γιατί σε βλέπω να κάνεις παρέα στα ψάρια στον Παγασητικό.
Καλών: Ενώ όλα πήγαιναν όπως το είχαμε προβλέψει, ο Αδέσποτος προηγείται με σουτάρα του Δαίμονα από τα Νότια. Τα κοπρόσκυλα έπαιζαν καλά, αλλά σε μια αναμπουμπούλα στην περιοχή τους η μπάλα καταλήγει σε Καλαμακιώτη και γίνεται το 1-1. Ωστόσο, ο Αδέσποτος συνέχισε να παίζει καλά και με σουτ του Αστείου Παναθηναϊκάκια, κάνει το 2-1.
Καλούμενος: Ρε πλάκα μου κάνεις; Αυτός τον μπακλαβά δεν τον τρώει, μόνο ασιστ δίνει.
Καλών: Μα σου λέω αφεντικό χθες ήταν η μέρα ανάποδη. Που λές, στη συνέχεια το Καλαμάκι, ενώ ήταν πίσω στο σκορ και έπαιζε ανορθόδοξα, κάνει δυο επιτυχημένες αντεπιθέσεις και γίνεται το 2-3, σκορ ημιχρόνου. Στο δεύτερο, αν και την κατοχή την είχε ο Αδέσποτος, πάλι με μια αντεπίθεση κάνει το Καλαμάκι το 2-4. Ε, αυτό ήταν. Μετά τα σκυλιά αποδιοργανώθηκαν, αγχώθηκαν ή κάτι τέτοιο. Πάντως, ο Δαίμονας από τα Νότια έκανε μεγάλο παιχνίδι. Το Καλαμάκι δεν μπορούσε να τον ξορκίσει ούτε με παπά δικό μας από την Καλαμάτα, χαχαχα
Καλούμενος: Κόψε τα γέλια ρε γιατί θα σε στείλω με το καράβι…ασυνόδευτο.
Καλών: Συγγνώμη αφεντικό! Έχασαν ευκαιρίες τα σκυλιά να μειώσουν και να ισοφαρίσουν, τελικά έβαλε άλλη μια γκολάρα ο Δαίμονας που Ραπάρει, σου λέω κανείς δεν μπορούσε να ακολουθήσει το φλόου του, για αυτό τον τσάκισαν στα φάουλ και έφτασε να κάνει στο β’ συνολικά 8 το Καλαμάκι και να βαρέσουν 3 δεκάμετρα οι Αδέσποτοι, αλλά τα χάσαν όλα και μαζί με αυτά και το Χ και τη νίκη και τους βαθμούς.
Καλούμενος: Και όλοι εμείς τον ύπνο μας με τους τρελάρες που μπλέξαμε. Τι είν’ τούτα τα ζαγάρια ρε. Μας χαλάνε τη σούπα, τα ίδια έκαναν και πέρισυ. Είπαμε να κερδάμε, χαλάει η μπίζνα έτσι. Λοιπόν πάρε μέτρα, μην πάρω τα δικά σου.
Καλών: Τι να κάνω ρε αφεντικό, αυτοί παίζουν με τα κέφια τους, δεν… αφεντικό ακούς; Πρόεδρε; …
Σ’ αυτό το σημείο η συνομιλία έλαβε τέλος.

Αδεσποτάρα γερά, μας πήρες τα μυαλά όσο οι σκύλοι παίζουνε η μπάλα θα κυλά
Συγχαρητήρια στο Καλαμάκι

..ένας αγώνας που κράτησε λίγο παραπάνω..

Το βράδυ της Παρασκευής, ένα βράδυ με φεγγάρι φωτεινό, τα σκυλιά του Αδέσποτου με αεροπλάνα και βαπόρια ξεκινούσαν το πολυαναμενόμενο ταξίδι για το Ρέθυμνο, που τόσο έλειψε σε όλους την προηγούμενη χρονιά. Ενάμισι χρόνο πριν, το ταξίδι αυτό ήταν μάλλον καθοριστικό για την συνέχιση της ύπαρξης της ομάδας. Η στιγμή αυτή έφθασε μόλις τη 2η αγωνιστική για τη φετινή χρονιά και ο Αδέσποτος μετά την ήττα από τους Θρακομακεδόνες καλούταν να αντιμετωπίσει την ομάδα του Ρεθύμνου που επέστρεφε μετά από ένα χρόνο απουσίας.
Η πλειοψηφία ταξίδεψε με πλοίο αγνοώντας επιδεικτικά τις ευκολίες της πτήσης με αεροπλάνο. Η κούραση πολλή, η όρεξη περισσότερη. Συζητήσεις επί συζητήσεων, αναλύσεις επί αναλύσεων για οποιοδήποτε θέμα, μια εξόρμηση στο κατάστρωμα για την επίσημη φωτογράφηση της ομάδας, έφεραν την εξάντληση που οδήγησαν το «πέτρινο ρομπότ» να ξαπλώσει φαρδύς πλατύς καταμεσής με τα μούτρα στο πάτωμα.

 

Με το ξημέρωμα ήρθε και η άφιξη στο Ηράκλειο και λίγο μετά στο Ρέθυμνο. Ολιγόωρη ή και πολύωρη για κάποιους ξεκούραση, καθώς το απόγευμα ήταν ώρα για μπάσκετ. Η αυτοοργανωμένη ομάδα του Ρεθύμνου, ο Λίβας θα έπαιζε με την αντίστοιχη του Ηρακλείου, τον Τηγανίτη, φιλικό παιχνίδι, ενώ θα ακολουθούσε και τουρνουά, στο οποίο δυστυχώς για τους θεατές και το μπάσκετ θα συμμετάσχαμε. Έστω και με μια μικρή καθυστέρηση φθάσαμε στο γήπεδο, όπου συναντήσαμε πολύ ωραίες εικόνες. Πολύς κόσμος με όρεξη και διάθεση, με φωνές και συνθήματα παρακολουθούσε τον αγώνα ανάμεσα στις μεικτές ομάδες με αγόρια και κορίτσια του Λίβα και του Τηγανίτη.

Ακολουθεί ένα τουρνουά-οδύσσεια που άρχισε στις 7 και τέλειωσε 1! Ο Αδέσποτος συμμετείχε με δύο ομάδες, και κόντρα σε όλα τα προγνωστικά παρουσιάστηκε εξαιρετικά θεαματικός σε όλα τα επίπεδα κερδίζοντας την αναγνώριση του απαιτητικού κοινού που προέτρεπε τους παίκτες να σταματήσουν το φούτσαλ και να ασχοληθούν με το μπάσκετ. Ξεχώρισε η μεγάλη προσπάθεια της μαγικής τριάδας «Σκονισμένου έφηβου», «Superfoods Βλάχου» και «Γυάλινου Πριονιού» απέναντι στους τρίδυμους πύργους που όμως εν τέλει δεν έπεσαν, καθώς και η τρομερή ενέργεια του «Καρμέλο ο Αντώνης» που ακόμη τρέχει. Παράλληλα υπήρξε μια πρώτη επαφή και συζήτηση με άτομα από το Λίβα, αλλά και τον Τηγανίτη. Το τουρνουά όπως είπαμε κράτησε μέχρι αργά, κουράγια δεν υπήρχαν και κατά τις 11 η ομάδα αποχώρησε, ανοίγοντας τον δρόμο στους επίδοξους μνηστήρες. Διασκέδαση με μέτρο, (μάλλον) σε μια επεισοδιακή νύχτα που περιλάμβανε πονόδοντους και άλλες τρομακτικές ιστορίες.
Ξύπνημα νωρίς, καθώς ο αγώνας ήταν προγραμματισμένος για τις 2:30. Δυστυχώς η τύχη δεν βοήθησε, καθώς Λίβας και Τηγανίτης επίσης έπαιζαν Κυριακή μεσημέρι, με συνέπεια να μην μπορούμε να παρευρεθούμε στα παιχνίδια τους μαζικά. Ωστόσο, αρκετά άτομα από τις δύο ομάδες, αλλά και φίλοι από προηγούμενα ταξίδια βρέθηκαν μαζί με τους 3 ηρωικούς οπαδούς μας στις κερκίδες του γηπέδου.
Στον πάγκο το ρόλο του προπονητή είχε ο Χρονό, που μάλιστα έκανε το ντεμπούτο του σε αυτή τη θέση. Μανιακός Δικηγόρος κάτω από τα δοκάρια, Superfoods Βλάχος, Καντρόνιας, Χαμένη Μιλιά και Σκονισμένος Έφηβος ξεκινούν τον αγώνα, έχοντας μια ελαφρά πρωτοβουλία. Οι διαστάσεις του γηπέδου εξαιρετικά μικρές, το Ρέθυμνο ελαφρώς αλλαγμένο από πρόπερσι αλλά πάντα εξαιρετικά επικίνδυνο, κυρίως στις στημένες φάσεις. Καλ-λίγος, Γυάλινο Πριόνι, Σεβαστικός Ντράμερ και Πέτρινο Ρομπότ διαδέχονται την πρώτη σύνθεση σταδιακά, ενώ η προσθήκη του Ασταθή και του Καβα-λιέρου έδωσαν δύναμη στην ομάδα, που από τα μέσα του ημιχρόνου άρχισε να κυριαρχεί, χωρίς ομώς να καταφέρνει να φθάσει στο γκολ. Απέναντι από τον πάγκο η αγχωμένη Δεύτερη Διάσταση, που πλέον δεν αγωνίζεται δεν βγάζει γλώσσα μέσα, και με το ζόρι κρατιόταν να μην μπει στον αγωνιστικό χώρο.

 

Οι δύο ομάδες πήγαν στα αποδυτήρια, μετά από ένα σχετικά ισορροπημένο ημίχρονο. Οδηγίες από τον κόουτς Χρονό, απόφαση να αυξηθεί η πίεση. Πράγματι, το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις καθώς μόλις στο 2ο λεπτό η Χαμένη Μιλιά, (που είχε διαβάσει το παιχνίδι) σκόραρε από κοντά μετά από όμορφη ασίστ του Σεβαστικού Ντράμερ. Η χαρά όμως δεν κράτησε πολύ, αφού το Ρέθυμνο με ωραία ενέργεια σε αντεπίθεση ισοφάρισε 2 λεπτά μετά.
Στη συνέχεια το παιχνίδι απέκτησε πιο γρήγορο ρυθμό, με τις δύο ομάδες να χάνουν ευκαιρίες. Το Γυάλινο Πριόνι νικήθηκε από τον αντίπαλο γκολκίπερ από κοντινή απόσταση, ενώ το δοκάρι έσωσε δύο φορές την ομάδα μας. Το άγχος διάχυτο, η θέληση επίσης. Ο κόσμος προσπαθεί να στηρίξει την προσπάθεια. 5 λεπτά πριν το τέλος έρχεται το πολυπόθητο γκολ. Το Ρέθυμνο έχει κερδίσει στημένη φάση, επιχειρεί να δοκιμάσει μία έξυπνη κομπίνα, αλλά ο Superfoods Βλάχος που έχει μυριστεί τη δουλειά, κλέβει και βγαίνει στην αντεπίθεση. Ενώ βρίσκεται μόνος του με τον αντίπαλο γκολκίπερ βλέπει τελευταία στιγμή τον Καλλίγο που ανεβαίνει, του πασάρει και ο τελευταίος σκοράρει στην ανυπεράσπιστη εστία προκαλώντας πανδαιμόνιο σε πάγκο και εξέδρα.

Δυστυχώς η απάντηση ήταν άμεση. Ενάμισι λεπτό μετά, ήρθε εκ νέου η ισοφάριση με μακρινό συρτό σουτ. 3 λεπτά για το τέλος, η ομάδα μας αγγίζει και πάλι το γκολ, αλλά η Χαμένη Μιλιά αστοχεί εξ’ επαφής. Το τελικό 2-2 αφήνει μια γλυκόπικρη γέυση, αφού η ομάδα μας πήρε ένα θετικό αποτέλεσμα, της μένει όμως το παράπονο ότι προηγήθηκε δύο φορές και ήταν, έστω και στα σημεία ανώτερη.
Πολύ καλή η συμπεριφορά της ομάδας του Ρεθύμνου, που μας πρόσφεραν νερά, μπανάνες και μια μπουκάλα ρακή, τόσο στον αγωνιστικό χώρο όσο και έξω από αυτόν. Στο τέλος του αγώνα μάλιστα έγινε ένα ομαδικό «ζντο».

     

Η ιστορία όμως δεν τέλειωσε εκεί. Παρά την κούραση, 5 άτομα από την ομάδα, μαζί με άλλα τρία άτομα από το Λίβα, ξεκίνησαν με ένα ασφυκτικά γεμάτο αμάξι να προλάβουν έστω ένα μισάωρο από το ματς του Λίβα που έπαιζε στην Επισκοπή 20 χιλιόμετρα έξω από το Ρέθυμνο. Η άφιξη συνέπεσε με γκολ του Λίβα οπότε το κλίμα ήταν ακόμη πιο πανηγυρικό. Αρκετός κόσμος στο γήπεδο τόσο από την μεριά του Λίβα όσο και από την Επισκοπή, σε άψογο κλίμα φυσικά. Τύμπανα, ευφάνταστα συνθήματα για την ομάδα, συνθήματα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες αλλά και κατά του φασισμού. Η γκολάρα της Επισκοπής που μείωσε σε 3-2 και χειροκροτήθηκε από όλο το γήπεδο ήταν το κερασάκι στην τούρτα ενός γεμάτου αγώνα. 20 μέτρα πιο πέρα, μια πολύ ωραία εικόνα, καμιά δεκαριά πιτσιρίκια της Επισκοπής έδιναν τη δική τους μάχη στην κερκίδα. Το παιχνίδι τελειώνει η ομάδα αποθεώνεται για την προσπάθεια και το ραντεβού ανανεώνεται για το βράδυ στα τοπικά στέκια.

Η ρακή ρέει άφθονη, άλλωστε οι αγωνιστικές υποχρεώσεις είχαν τελειώσει. Συζητήσεις για την αυτοοργάνωση, κοινά προβλήματα ως προς τη λειτουργία των ομάδων στο επίκεντρο. Όσο περνάει η ώρα το κλίμα γίνεται πιο χαλαρό, ο χαβαλές αυξάνεται, αρχίζουν τα συνθήματα από τους σεσυμασμένους οπαδούς του Λίβα. Πέφτει η ιδέα, που φυσικά υλοποιείται άμεσα για τη δημιουργία κοινού συνθήματος. Όταν ο Κος κλείνει τα μάτια, όλα τα άλλα είναι ήδη ιστορία. Η μάζωξη κράτησε ως αργά, ας μας συγχωρέσουν οι γειτόνοι για το θόρυβο.
Η Δευτέρα ξημέρωσε, κάποιοι λίγοι είχαν φύγει από την προηγούμενη μέρα, οι εναπομείναντες, ανήμποροι να επεκτείνουν την παραμονή τους στο φιλόξενο Ρέθυμνο, παίρνουν το βράδυ τον πάντα πιο δύσκολο δρόμο της επιστροφής. Χαμένη Μιλιά και Σκονισμένος Έφηβος μόνο, οι τυχεροι που έμειναν μια μέρα παραπάνω.
Το είχαμε ζήσει και την προηγούμενη φορά, τα ταξίδια συνήθως δένουν τις παρέες… Και αυτές είναι που γράφουν την ιστορία. Ήταν ένα πολύ όμορφο ταξίδι. Γνωριστήκαμε ακόμη καλύτερα, αν γίνεται αυτό, γνωρίσαμε κόσμο από δύο άλλες αυτοοργανωμένες ομάδες, είδαμε πόσα κοινά στοιχεία έχουμε, εντοπίσαμε κοινά προβλήματα και στόχους και θα προχωρήσουμε πιο συντονισμένα όλοι μαζί. Οι Λιβαίοι μας σκλάβωσαν με τη ζεστασιά και τη φιλοξενία τους, ανυπομονούμε για το επόμενο ταξίδι και υποσχόμαστε να ανταποδώσουμε τη φιλοξενία.
Στο αγωνιστικό κομμάτι η ομάδα πήρε ένα βαθμό σε μια δύσκολη και ιδιαιτέρη έδρα, όπου ως τώρα μόνο ήττες μετρούσε, ενώ προσπάθησε να παίξει σωστό Φούτσαλ.
ΥΓ:Κι αν μας χωρίσανε δεν μας αγχώνει, Λίβας- Αδέσποτος πάντα μαζί.
ΥΓ1:Μόνο το γελαστό τσιμέντο με το μαύρο του σκύλο έλειπε.

Αγωνιστικό πρόγραμμα γυναικείου βόλεϊ 2016-17

Από το παρκέ της σάλας στα παρκέ της πετοσφαίρισης..

http://www.espaaa.gr/index.php/prwtathlimata?view=volleychampionships&periodcatid=1377&champcatid=1392&teamid=160

Λίγα λόγια για το τμήμα βόλεϊ του Αδέσποτου

Τα όσα κυκλοφόρησαν το περασμένο καλοκαίρι και αφορούσαν τον Αστέρα Εξαρχείων μας προκάλεσαν μεγάλο προβληματισμό. Φυσικά ποτέ δεν μπήκαμε στον πειρασμό να κρίνουμε περί δικαίων και άδικων, δεν είμαστε δικαστές. Αναρωτηθήκαμε όμως για τη φύση και το μέλλον των αυτοοργανομένων εγχειρημάτων.
Τι είναι τελικά αυτό που κάνει την αυτοοργάνωση τόσο δύσκολη; Εκτιμούμε ότι η απάντηση βρίσκεται σε εμάς τους ίδιους. Δεδομένου ότι σε αυτού του είδους τα εγχειρήματα δεν υπάρχει εσωτερική αντιπολίτευση και το blame game δεν είναι λύση, ερχόμαστε πάντα αντιμέτωποι με τα όρια του εαυτού μας.
Η αυτοοργάνωση απαιτεί υπευθυνότητα και αυτοκριτική καθώς οι επιλογές δεν επιβάλλονται αλλά επιλέγονται ελεύθερα, ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε. Είναι ένας δρόμος απόλυτης ελευθερίας συνείδησης και γι αυτό εξαιρετικά δύσκολος, χωρίς χάρτη, πεπατημένη, μαγικές συνταγές και manual. Τα λάθη είναι δεδομένο ότι θα υπάρξουν, όμως η ώριμη αντίδραση είναι να τα αναγνωρίσεις, να αποδεχθείς τις συνέπειες και να συνεχίσεις να προχωράς μαθαίνοντας από αυτά, αλλά ταυτόχρονα γνωρίζοντας ότι θα ξανακάνεις λάθη.
Είναι σοκαριστικό να μαθαίνεις ότι ένα αυτοοργανωμένο αθλητικό εγχείρημα διασπάστηκε. Ωστόσο, εκτιμούμε ότι οι συναθλητές και συνοδοιπόροι κάθε μιας από τις δυο πλευρές, έκαναν την αυτοκριτική τους και στο μέλλον αυτή η περιπέτεια θα τους κάνει σοφότερους και δυνατότερους.
Ο Αδέσποτος Αθηνών, λιγό μετά την ανακοίνωση αποχώρησης, έγινε αποδέκτης μιας πρότασης από τη συνέλευση των αποχωρησάντων του Αστέρα. Οι αθλήτριες του, πρώην πλέον, Γυναικείου Τμήματος Βόλεϋ Αστέρα Εξαρχείων ζήτησαν να ενταχθούν ως τμήμα στο σωματείο μας, έστω για την τρέχουσα αθλητική περίοδο, ώστε να μπορέσουν να αγωνιστούν προωθώντας τα κοινά μας «πιστεύω» στο χώρο της πετοσφαίρισης γυναικών. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν την ειλικρινή αίτηση, αλλά κυρίως αναλογιζόμενοι ότι, σημαντικότερο των όποιων ενστάσεων, είναι ένα ακόμα αυτοοργανωμένο αθλητικό εγχείρημα να αποκτήσει ζωντανή παρουσία στα γήπεδα, αποφασίσαμε να δεχτούμε τις συναθλήτριες και να ιδρύσουμε το δεύτερο τμήμα του Αδέσποτου Αθηνών στο γυναικείο βόλεϋ! Έτσι μαζί με την ακαδημία ποδοσφαίρου και το αντρικό τμήμα ποδοσφαίρου σάλας, η οικογένεια του Αδέσποτου μεγάλωσε! Αδέσποτες καλωσήλθατε, ελπίζουμε να μείνετε για καιρό, να προχωρήσουμε παρέα τον δρόμο του αυτοοργανωμένου αθλητισμού.
Καλή αγωνιστική χρονιά σε όλα τα αυτοοργανωμένα σωματεία.

Η αλήθεια είναι ένας αγώνας!
Αδέσποτος Αθηνών

..κι αν τα καταφέρουμε εμείς θα ακολουθήσουν κι άλλοι..

..για εκείνους που σκέφτονται να κάνουν το βήμα..

Η ακαδημία μας ξεκίνησε τη λειτουργία της την αγωνιστική περίοδο 2016-17 με στόχο να αποδείξουμε, στους εαυτούς μας κυρίως, πως τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα δεν υστερούν σε τίποτα από τα γνώριμα συστημικά πρότυπα των υπολοίπων αθλητικών ομάδων.

Γνωρίζαμε από την αρχή ότι το συγκεκριμένο εγχείρημα θα ήταν απαιτητικό. αλλά αποφασίσαμε ότι χωρίς να δοκιμάσουμε δεν υπάρχει λόγος να καταδικάσουμε την ιδέα. Όπως είναι λογικό, με το πέρας αυτού του πρώτου χρόνου λειτουργίας, αρκετά προβλήματα έχουν λυθεί, ενώ άλλα έχουν προκύψει τα οποία θα απαιτήσουν το χρόνο μας αυτή τη σεζόν. Επειδή μπήκαμε στην οικογένεια του αυτοοργανωμένου αθλητισμού θέλοντας εκτός των άλλων να μάθουμε και να διορθωθούμε, σκεφτήκαμε ότι η καταγραφή αυτών των εμπειριών και προβληματισμών, μπορεί να χρησιμεύσουν σε τυχόν παρόμοια εγχειρήματα στο μέλλον.

Γιατί δημιουργήσαμε την ακαδημία;

– Για να δώσουμε τη δυνατότητα σε νέα παιδιά που αγαπούν το ποδόσφαιρο να αθληθούν και να κοινωνικοποιηθούν μέσα από το παιχνίδι χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση. Μια γενιά παιδιών, στην οποία θα προσπαθήσουμε να καλλιεργήσουμε αρχές ισότητας, αλληλεγγύης και αυτονομίας μέσα από τον αθλητισμό.
– Για να πλησιάσουμε ανθρώπους, οι οποίοι είτε δεν γνωρίζουν τον χώρο της αυτοοργάνωσης, είτε είναι παραπληροφορημένοι από τα διάφορα μέσα μαζικής ενημέρωσης, προσδοκώντας στην ενεργή συμμετοχή τους στο εγχείρημα.
– Τα παιδιά, ανεξαρτήτως εθνικότητας, τα οποία ζουν σε διάφορους χώρους «φιλοξενίας» και δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να συμμετάσχουν σε κάποια αθλητική ομάδα, τους δίνεται η ευκαιρία να βγουν από τα κέντρα κράτησης, ώστε να παίξουν και να αλληλεπιδράσουν με συνομήλικους τους.
– Για να μπορέσουν και τα παιδιά από την Ελλάδα να έρθουν σε άμεση επαφή με τα προσφυγόπουλα. Να αρχίσουν έτσι να χτίζουν από νεαρή ηλικία σχέσεις συνεργασίας με παιδιά που δεν μιλούν την ίδια γλώσσα και έχουν διαφορετικές κουλτούρες. Να μπορέσουν δηλαδή να απορρίψουν από μικρά τον ρατσισμό και να καλλιεργήσουν μια συνειδητή αποδοχή του διαφορετικού.

Προβληματικές:
– Η έλλειψη εμπειρίας και τεχνογνωσίας όσον αφορά τη λειτουργία μιας ποδοσφαιρικής ακαδημίας, αλλά και την αλληλεπίδραση με τα παιδιά, οδήγησε πολλούς να προβληματιστούν αν είμαστε σε θέση να στηρίξουμε αυτή την προσπάθεια. Είχαμε την τύχη στην ομάδα να υπάρχουν άτομα που δούλευαν ήδη σε ποδοσφαιρικές ακαδημίες ως προπονητές και επομένως είχαν την εμπειρία να στηρίξουν το εγχείρημα μέχρι να το αναλάβουμε όλοι μαζί.
– Η συμμετοχή των γονέων στο εγχείρημα δεν ήταν η αναμενόμενη, καθώς λίγοι ασχολήθηκαν με οργανωτικά ζητήματα της ακαδημίας. Περισσότερο λειτούργησε ως μια ακαδημία όπου μπορούσαν να αφήσουν τα παιδιά να παίξουν χωρίς κάποια οικονομική επιβάρυνση.
– Η γλώσσα επικοινωνίας μεταξύ προπονητών και προσφυγόπουλων, αλλά και μεταξύ προσφυγόπουλων και των υπολοίπων παιδιών της ακαδημίας δημιούργησε προβλήματα στην προπόνηση. Η προπόνηση πραγματοποιείται σε Αγγλικά και Ελληνικά, ενώ τα ίδια τα προσφυγόπουλα που γνώριζαν Αγγλικά έκαναν συχνά μετάφραση στα υπόλοιπα στην μητρική τους γλώσσα.
– Ένα επιπλέον πρόβλημα που αντιμετωπίσαμε ήταν η μετακίνηση των προσφυγόπουλων στον χώρο της προπόνησης. Συγκεκριμένα οι γονείς τους (όσων δεν ήταν ασυνόδευτα) δεν ενδιαφέρονταν να φέρουν οι ίδιοι τα παιδιά τους για προπόνηση, με αποτέλεσμα να αναγκαζόμαστε να τα φέρνουμε και να τα επιστρέφουμε με δικό μας μεταφορικό μέσο από τους χώρους στέγασης στο γήπεδο. Αυτό θεωρούμε πως είναι ένα σημαντικό πρόβλημα, καθώς στόχος μας είναι οι ίδιοι οι πρόσφυγες να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους και να ενταχθούν στην κοινωνία.
– Η αδιαφορία – αδυναμία του Δήμου Αθηναίων να συντηρήσει και να επιμεληθεί τα δημόσια γήπεδα του, με αποτέλεσμα να παίζουμε σε ένα πολύ όμορφο μέρος (5χ5 του Θησείου), αλλά πραγματικά οριακά κατάλληλο για παιχνίδι και ποδόσφαιρο, αφού ο τάπητας πια είναι σχεδόν κατεστραμμένος.

Προοπτική:
– Αυτομόρφωση των προπονητών με υπάρχον υλικό σχετικά με παιδαγωγικές και προπονητικές αρχές.
– Εκ νέου συζήτηση με τους γονείς για τους στόχους της ομάδας στη βάση της διαφοράς της φιλανθρωπίας και της αλληλεγγύης.
– Τουλάχιστον 2-3 προπονητές σε κάθε προπόνηση, ώστε να είναι εφικτή η προσαρμογή των παιδιών που δεν μιλάνε Ελληνικά ή Αγγλικά. Επίσης, η μετακίνηση των παιδιών στους χώρους προπόνησης θα διευκρινιστεί ξανά πως δεν είναι δική μας υποχρέωση, αλλά των ίδιων των γονέων τους.

Πως ιδρύσαμε την ακαδημία;

– Ιδρύοντας την αντρική ομάδα υποχρεωνόμαστε να έχουμε επίσημο καταστατικό, το οποίο ωστόσο μας δίνει τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε την ακαδημία και να διεκδικήσουμε ώρες σε κάποιο δημοτικό γήπεδο 5Χ5.
-Η διαδικασία δηλαδή από την στιγμή που υπάρχει το κύριο σωματείο είναι αρκετά απλή. Χρειάστηκε να κάνουμε αίτηση στο δήμο για ώρες και χώρο λειτουργίας της ακαδημίας.

Προβληματικές:
– Τα περισσότερα γήπεδα δεν είχαν ελεύθερες ώρες με αποτέλεσμα να βρούμε ώρες σε γήπεδο που έχει πολλές ελλείψεις στον χλοοτάπητα αλλά και τον φωτισμό. Παρά την πίεση που ασκήσαμε στον δήμο για να κάνει διορθώσεις στο γήπεδο δεν υπήρξε κάποια λύση. Βέβαια να αναφέρουμε ότι παρόμοια προβλήματα με εύρεση χώρου προπόνησης και αγώνων αντιμετωπίζουμε και στο αντρικό τμήμα, οπότε οι προβληματικές υφίστανται σε όλο τον αρμόδιο φορέα και όχι στις ακαδημίες αυτές καθ’ αυτές.

Προοπτική:
– Αντίθετα με το αντρικό, στην ακαδημία υπάρχει μια δυναμική που πρέπει να αξιοποιηθεί – οι ίδιοι οι γονείς. Έχουν τη δυνατότητα να συγκεντρωθούν και να ασκήσουν πίεση στο δήμο όσον αφορά τα ζητήματα του γηπέδου και την προστασία των παιδιών τους. Αν αυτές οι προσπάθειες δεν ευδοκιμήσουν και τουλάχιστον τα φώτα δεν διορθωθούν, όταν χειμωνιάσει και η ορατότητα είναι μειωμένη θα μετακινηθούμε σε κοντινό γήπεδο μπάσκετ με το σκεπτικό ότι ο τάπητας είναι πιο κοντά στο ποδόσφαιρο σάλας.

Σύνδεση αντρικού και ακαδημίας;

– Μια ιδέα που υπάρχει από τις αρχικές συζητήσεις για την δημιουργία της ακαδημίας είναι η συμμετοχή των παιδιών και των γονιών τους στους αγώνες του αντρικού τμήματος. Σκεφτόμαστε ότι η ακαδημία πρέπει να είναι αναπόσπαστο κομμάτι από το αντρικό, αφού οι ίδιοι οι παίχτες είναι και προπονητές των παιδιών, αλλά ακόμα περισσότερο επειδή η παιδεία λειτουργεί αμφίδρομα μεταξύ όλων. Επίσης, σε ένα αυτοοργανωμένο εγχείρημα η συνοχή των μελών είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της διατήρησής του, οπότε η συνεύρεση όλων στους αγώνες και όχι μόνο σε καθορισμένες συναντήσεις ή συζητήσεις λειτουργεί θετικά σε αυτόν τον τομέα.

Προβληματικές:
– Κατά τη διάρκεια της πρώτης χρονιάς της ακαδημίας δεν ήμασταν σίγουροι κατά πόσο είμαστε έτοιμοι να προσκαλέσουμε παιδιά και γονείς της ακαδημίας σε αγώνες του αντρικού τμήματος. Οι λόγοι αφορούσαν κυρίως την εξέδρα και τα συνθήματα που ακούγονται, αλλά και η διαχείριση από τους παίκτες της ομάδας μας προβληματικών συμπεριφορών των αντιπάλων.

Προοπτική:
– Ήδη έχουμε διαπιστώσει και προσπαθούμε ώστε η ομάδα όπως και η εξέδρα να λειτουργούν βάσει των αρχών μας. Σιγά σιγά γίνονται κινήσεις ώστε να υπάρχει αυτή η σύνδεση.

Έσοδα/Έξοδα;

– Τα έξοδα της ακαδημίας ήταν κυρίως η αγορά εξοπλισμού (μπάλες, κώνοι κλπ) και εμφάνισης. Μετά από ένα πάρτι, αλλά και με τη στήριξη της αντρικής ομάδας καλύψαμε το αρχικό ποσό. Επίσης, κάποιοι γονείς πρωτοβουλιακά αγόρασαν προπονητικές μπλούζες για τα παιδιά
– Η λογική της ομάδας ήταν να έχει ανεξάρτητο ταμείο από το αντρικό τμήμα, αλλά και να μην έχει κάποια συνδρομή από τους γονείς, αποφασίσαμε να χρησιμοποιήσουμε κουτί ελεύθερης συνεισφοράς από τους γονείς, χρήματα τα οποία θα διαθέτονταν στο σύνολο τους για αγορά εξοπλισμού και ρούχων για την ακαδημία ή για δράσεις της.

Προβληματικές:
– Ελάχιστοι γονείς στήριξαν οικονομικά την ομάδα με αποτέλεσμα να μην είναι λειτουργικό το κουτί ελεύθερης συνεισφοράς. Επομένως, η αντρική ομάδα χρειάστηκε να στηρίξει σχεδόν το σύνολο των εξόδων της ακαδημίας.

Προοπτική:
– Έχει προταθεί το κουτί ελεύθερης συνεισφοράς να το κρατάει κάποιος γονέας για να γίνει πιο ενεργή η συμμετοχή τους.

Συνελεύσεις ακαδημίας;

– Εφόσον ο στόχος της ομάδας είναι η ενεργή συμμετοχή των γονέων στο εγχείρημα θα ορίζονται συνελεύσεις σε τακτά χρονικά διαστήματα. Την πρώτη χρονιά λειτουργίας πραγματοποιήθηκε μια συνέλευση στη μέση της σεζόν.

Προβληματικές:
– Μικρή συμμετοχή των γονέων γεγονός που ήταν αναμενόμενο, καθώς ακόμα δεν είναι αρκετά συνειδητοποιημένοι.

Προοπτική:
– Προσωπική επαφή μαζί τους κατά τη διάρκεια της προπόνησης και συζήτηση για την αναγκαιότητα της συμμετοχής τους. Χρειάζεται προσπάθεια για την ένταξή τους στην ομάδα και στο σημείο να καταβάλουν χρόνο ή πόρους. Αυτό μπορεί να γίνει με ανάπτυξη διαπροσωπικών σχέσεων με τους προπονητές και τα μέλη του αντρικού, όπως επίσης με την παρότρυνσή και τις ενέργειές μας προς την ενίσχυση της σύνδεσης του αντρικού τμήματος και της ακαδημίας που αναφέραμε.

Προπόνηση;

– Οι προπονήσεις της ακαδημίας αρχικά ήταν μια ώρα την εβδομάδα, ενώ η μέρα και η ώρα είχαν συναποφασιστεί από γονείς και προπονητική ομάδα. Στη συνέχεια, και λόγω έντονου ενδιαφέροντος προσθέσαμε δεύτερη μέρα προπόνησης. Την πρώτη μας σεζόν οι προπονητές χώριζαν τα παιδιά ανάλογα με την ηλικία και το επίπεδο τους στα δύο μισά του γηπέδου, οπότε όλα τα παιδιά έκαναν προπόνηση την ίδια ώρα. Κατά τη διάρκεια της προπόνησης είχαμε τουλάχιστον 2 προπονητές σε κάθε μισό του γηπέδου. Στα θετικά, σε αντίθεση με τις συνήθεις συνθήκες προπόνησης συστημικών ακαδημιών, ήταν η παρουσία νοσηλευτή καθ’όλη τη διάρκεια της προπόνησης.

Προβληματικές:
– Πέρα από τις γηπεδικές συνθήκες και την μετακίνηση των προσφύγων που έχουμε ήδη αναφέρει προηγουμένως, ένα πρόβλημα που αντιμετωπίσαμε ήταν η παρουσία ατόμων που εκείνες τις ώρες χρησιμοποιούσαν το γήπεδο και αναγκαζόμασταν να τους ζητήσουμε να βγουν. Ωστόσο, στη συνέχεια έμαθαν τις ώρες προπόνησης και κανόνιζαν να παίξουν μετά από εμάς.
– Ένα ακόμα πρόβλημα που αντιμετωπίσαμε ήταν η μεταφορά του εξοπλισμού, καθώς σε κάθε προπόνηση έπρεπε κάποιος να τον φέρνει με αμάξι.
– Δυσκολία να κλείσουμε φιλικούς αγώνες καθώς ψάχνουμε ομάδες με παρόμοια λογική χωρίς να ενδιαφέρονται για το τελικό αποτέλεσμα και προπονητές/γονείς που συμπεριφέρονται σωστά μέσα στο γήπεδο. Επίσης, οι γονείς δυσκολεύονται να φέρουν τα παιδιά τους για αγώνες σε μακρινές αποστάσεις ενώ το δικό μας γήπεδο δεν είναι κατάλληλο για αγώνες.

Προοπτική:
– Ενημέρωση όσων χρησιμοποιούν το γήπεδο πριν από εμάς ώστε να μένουν έξω από αυτό κατά τη διάρκεια της προπόνησης καθώς συμπεράναμε πως όσο πιο αυστηροί είμαστε τόσο πιο πολύ σέβονταν τις ώρες προπόνησης.
– Σαν πρώτη κίνηση σκεφτήκαμε την πίεση προς την ομοσπονδία/δήμο, ώστε να παρέχει κάποιο τρέιλερ δίπλα στο γήπεδο, με χώρο ώστε να αλλάζουν τα παιδιά και να φυλάσσονται τα πράγματα. Ακόμα προσπαθούμε για πιο σημαντικά προβλήματα του γηπέδου, οπότε μια ιδέα είναι να κατασκευάσουμε μόνοι μας ένα χώρο φύλαξης σαν μικρή αποθήκη.
– Συμμετοχή σε τουρνουά, το οποίο δεν έχει βαθμολογία, ενώ οι ακαδημίες που συμμετέχουν έχουν κυρίως ψυχαγωγικό και παιδαγωγικό χαρακτήρα. Επίσης οι αγώνες θα είναι κάθε δεύτερη Κυριακή, επομένως οι γονείς δεν θα είναι υποχρεωμένοι κάθε σαββατοκύριακο να πιέζουν το πρόγραμμα τους.

 

 

 

Αδέσποτος Αθηνών

Σεπτέμβριος 2017

 

Επιστροφή στα γήπεδα για την ακαδημία του Αδέσποτου

Πανιώνιος Καισαριανής-Αδέσποτος Αθηνών 9-1

Τρεις μήνες σχεδόν, είχαν περάσει από το τελευταίο φιλικό του Αδέσποτου με τον Άγιαξ Γέρακα και από τότε πολλά πράγματα άλλαξαν. Η βελτίωση του καιρού έφερε πολλά παιδιά – είτε προσωρινά, είτε μόνιμα – στις προπονήσεις, κάποιοι όπως το Γελαστό Κουτάβι αποχώρησαν με τις ευχές μας για πόλεις μακρινές, όμως το φετινό παραμύθι συνεχίζεται, ενώ η ολοένα αυξανόμενη συμμετοχή στις προπονήσεις παιδιών από την κατάληψη της Ασκληπιού, προσδίδει στην προπόνηση ένα χρώμα διαφορετικό, έστω κι αν συνήθως καθιστά δύσκολη τη συνεννόηση που μπορεί να γίνει μόνο με τη βοήθεια υποτίτλων.

Πολλά τα νέα πρόσωπα, εξ’ αυτών αρκετοί δεν πρόλαβαν το τελευταίο φιλικό.Χαρακτηριστικά ο Χουσείν, ο λεγόμενος Ντενίλσον της Μέσης Ανατολής διατύπωσε πρόσφατα το ερώτημα: «we are training for months, when are we playing a game?». Η καταιγίδα της προηγούμενης βδομάδας ανέβαλε το προγραμματισμένο φιλικό, το οποίο εν τέλει κανονίστηκε με τον Πανιώνιο Καισαριανής, μια ομάδα με έδρα το γήπεδο στο οποίο αγωνίζεται η ανδρική ομάδα. Όπως και το προηγούμενο φιλικό και αυτό θα διεξαγόταν σε διαστάσεις μεγαλύτερες από τις συνηθισμένες (στις οποίες μάλλον πρέπει να προπονηθούμε), σε γήπεδο 7Χ7.

Οι απουσίες αρκετές, για διάφορους λόγους, με κυριότερο κάποιον που δύσκολα θα φανταζόμασταν; Το Ραμαζάνι. Μοίαζει περίεργο, ίσως και απάνθρωπο, είναι όμως αληθινό. Απαγορεύεται σε παιδιά, τα οποία χτίζουν τον οργανισμό τους να τρώνε και να πίνουν νερό καθ’όλη την διάρκεια της ημέρας.

Με ένα ρόστερ 9 ατόμων οι κόουτς Δεύτερη Διάσταση και Γυάλινο Πριόνι κλήθηκαν να καταρτίσουν την αρχική εφτάδα. Κάτω από τα δοκάρια βρέθηκε ο (Ν)άσσος, στην άμυνα η Βραχύσωμη Βολίδα με τον Μωχάμεντ Άλι, δεξιά ο Παρκουρίστας, αριστερά ξεκίνησε το Άυπνο Γεράκι, στο κέντρο ο Αμήχανος Άγγελος και στην επίθεση ο Ντενίλσον της Μέσης Ανατολής.

Ο Πανιώνιος εμφανίσθηκε εξαρχής ανώτερος, με όπλο πέραν της ποιότητας και την ομοιογένεια, αφού αγωνίζονται αρκετά χρόνια μαζί, με τα παιδιά να αφήνουν πολύ θετικές εντυπώσεις παίζοντας μάλιστα και αρκετά ομαδικά. Τα αδεσποτόπουλα προσπαθούσαν, αλλά ως επί το πλείστον στερούνταν ποιότητας, αλλά και εμπειρίας των αντιπάλων τους κι έτσι το σκορ έγινε γρήγορα 2-0. Ο Αδέσποτος αντέδρασε με την είσοδο του ατμοκίνητου Παρωνάλντο να δίνει νέα ώθηση στην ομάδα και άρχισε να δημιουργεί τις πρώτες της ευκαιρίες. Η διαφορά όμως άνοιξε ακόμη περισσότερο έφθασε το 4-0. Εκεί είχε έρθει η ώρα να μιλήσει ο Ντενίλσον της Μέσης Ανατολής, που εκτός από ανούσιες ντρίπλες και αποτυχημένες προσπάθειες για ψαλιδάκια αλά Δεύτερη Διάσταση, πρόσφερε στο διψασμένο κοινό και ένα όμορφο γκολ με άψογο τελείωμα με το αριστερό.

Το 5-1 από τον Πανιώνιο δεν πτόησε την ομάδα, η οποία σε αυτό το σημείο κατάφερε να παρουσιαστεί ανταγωνιστική. Το πάθος πλέον ξεχείλιζε με τη Βραχύσωμη Βολίδα, τον Παρωνάλντο και τον Αμήχανο Άγγελο να «σκουπίζουν» το τερέν με τα συνεχόμενα τάκλιν τους. Δυό δοκάρια όμως εμπόδισαν τη μετουσίωση της καλής απόδοσης σε γκολ. Αρχικά όταν από κόρνερ του Ντενίλσον, ο Παρωνάλντο κατέβασε άψογα και με έναν κεραυνό παραλίγο να γκρεμίσει το οριζόντιο δοκάρι, ενώ 1 λεπτό μετά και πάλι ο Ντενίλσον σημάδεψε το δεξί δοκάρι από πλάγια θέση. Το γκολ δεν μπήκε, το «μομέντουμ» πέρασε, επήλθε και η κούραση από τον καυτό ήλιο και ο με περισσότερες λύσεις Πανιώνιος έφθασε στο 9-1 το οποίο ήταν το τελικό σκορ.

Η λήξη του αγώνα βρήκε άλλους κουρασμένους, άλλους λιγάκι απογοητευμένους, άλλους χαρούμενους που έπαιξαν. Όπως συμβαίνει συχνά στο ποδόσφαιρο, ο Παρκουρίστας καταλόγισε ευθύνες στο (Ν)άσσο που ήταν κατά την μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα τερματοφύλακας για κάποια γκολ, ο (Ν)άσσος πολύ λογικά στενοχωρήθηκε και άρχισε να σιγοκλαίει. Κι εκεί είδαμε αυτό που θέλουμε γενικότερα να βλέπουμε. Η Σκοτεινή Τσιρίδα, παρόλο που δεν μπόρεσε να προσφέρει όσα μας έχει συνηθίσει, παρενέβη πιάνοντας αρχικά το (Ν)άσσο αναφέροντας του ότι δεν έχει σημασία το αποτέλεσμα, ενώ στη συνέχεια από τα όσα μπορέσαμε να ακούσουμε κάτι ανάλογο είπε και στον Παρκουρίστα.

Στη συνέχεια ακολούθησε το καθιερωμένο ζντο με τους παίκτες και των δύο ομάδων, αναμνηστικές φωτογραφίες, καθώς και λίγα λόγια από τον προπονητή του Πανιωνίου Καισαριανής που εξήγησε στα παιδιά του τη φύση της ομάδας μας.

ΥΓ: Σε κάποιο σημείο που ο Αμήχανος Άγγελος ήταν αλλαγή, άρχισε να τρέχει προς τις άδεις εξέδρες (το φιλοθεάμον κοινό καθόταν κάτω από τον ίσκιο δέντρων). Εν τέλει, αν και οι περισσότεροι νόμισαν ότι κάνει ζέσταμα, απάντησε αφοπλιστικά ότι «ήθελα να δω πως είναι».

Αδέσποτος Αθηνών

Το ποδόσφαιρο όπως το οραματιζόμαστε

…ένα κερδισμένο φάουλ κοντά στην περιοχή… ένας παίκτης-ηγέτης να παίρνει μόνος του τη μπάλα για να το εκτελέσει… τον προπονητή να μην υποδεικνύει τον εκτελεστή αλλά να παροτρύνει τους μικρούς παίκτες να σκεφτούν και να αποφασίσουν όλοι μαζί πως θα αξιοποιήσουν την ευκαιρία… μια γρήγορη «συνέλευση» παιδιών ηλικίας 7 ως 12 ετών… μια συνεργασία τριών από τους πέντε παίκτες… ο τέταρτος κάλυπτε στην άμυνα, ο πέμπτος φύλαγε το τέρμα… ένας συνδυασμός και μια σπάνια σε φαντασία εκτέλεση… το γκολ μπορεί να μπήκε, μπορεί και όχι, τι σημασία έχει άλλωστε…

Και κάπως έτσι έπεσε η ιδέα για αυτό το κείμενο, για τον τρόπο που βλέπουμε το ποδόσφαιρο και γενικότερα την παιδεία που ονειρευόμαστε ως Αδέσποτος. Αυτό είναι το μοντέλο που οραματιζόμαστε, όπως προκύπτει μέσα από τις αντιφάσεις μας, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο.

Τα παιδιά βλέπουν, παρατηρώντας άλλωστε είναι ένας τρόπος για να ρωτάς και να αναζητάς. Ακούνε και επιλέγουν ανάμεσα στις άπειρες εικόνες που λαμβάνουν και τις οποίες αντιλαμβάνονται και ερμηνεύουν με φαντασία, μακριά από τα όρια που τους θέτουμε καθώς μεγαλώνουν.

Ο ρόλος του προπονητή ακαδημιών, του παιδαγωγού και του «σημαντικού άλλου» είναι να προτείνει λύσεις, ποδοσφαιρικές και μη, από τις οποίες τα παιδιά θα επιλέξουν. Κατάλληλες ή όχι εκείνα θα μάθουν. Ο ρόλος μας είναι να ρωτήσουμε, να προβληματίσουμε και να προβληματιστούμε, όπως μας συνέβη σήμερα μετά τη φάση που περιγράψαμε στην αρχή. Αν δεν μάθουμε να κοιτάζουμε το βλέμμα του άλλου, τι νόημα έχει το δικό μας, οι δικές μας ερωτήσεις και συμβουλές. Μην ξεχνάμε, ο προπονητής θα προτείνει δεν θα επιβάλλει, τα παιδιά από την άλλη θα φανταστούν νέες πιθανές λύσεις, τις οποίες θα συζητήσουν μεταξύ τους και με τον προπονητή τους και θα επιλέξουν στη συνέχεια. Ας αποφύγουμε την απάτη που υποστηρίζει ότι ελευθερία είναι να μπορείς να διαλέξεις ανάμεσα σε συγκεκριμένες επιβεβλημένες επιλογές. Ελευθερία είναι η επιλογή μέσα από την κριτική σκέψη και όχι η γνώση και οι εμπειρίες που μεταδίδονται στα παιδιά με εντολές, τιμωρίες και πειθάρχηση σε κανόνες. Η ενεργή συμμετοχή των παιδιών στη λήψη των αποφάσεων αυξάνει τη δημιουργικότητα τους. Η ικανοποίηση που βιώνουν από το παιχνίδι, η όξυνση της περιέργειας και της φαντασίας προάγουν αυτό που πραγματικά θέλει να γίνει το παιδί. Μόνο τότε θα αγαπήσει τον αθλητισμό ως έχει, θα τον κάνει κομμάτι του. Όταν το ενδιαφέρον του προέρχεται από εσωτερικευμένους στόχους, αξίες και φιλοδοξίες. Τότε τα παιδιά μαθαίνουν να προπονούνται παίζοντας, όχι λόγω της παρουσίας του προπονητή, αλλά για την προσωπική ικανοποίηση που βιώνουν και φυσικά, για τους συμπαίκτες τους. Διότι όταν αντιμετωπίζονται ως ισότιμοι με τους μεγαλύτερους (π.χ. προπονητές), όταν αντιλαμβάνονται τις οδηγίες όχι ως διαταγές, όταν δεν αναπτύσσονται σχέσεις υπακοής, τότε δεν θα ασκήσουν εξουσία στους μικρότερους και πιο αδύναμους. Ο μεγαλύτερος θα είναι εκεί για τον μικρότερο, ο πιο έμπειρος για τον αρχάριο, ο δυνατότερος για τον πιο αδύναμο. Άλλωστε, η ελευθερία επιτυγχάνεται από την επάρκεια και την αυτονομία που βιώνει το παιδί για να θέσει στόχους και να ανταποκριθεί σε αυτούς, ατομικούς ή ομαδικούς. Ο προπονητής, με την εμπειρία, τις γνώσεις του και την αλληλεπίδραση του, μπορεί να προκαλέσει το ενδιαφέρον του παιδιού για να εξελιχθεί και να θέσει τους δικούς του στόχους. Οι προηγούμενες εμπειρίες από πετυχημένες ή αποτυχημένες προσπάθειες αποτελούν προσωπικό οδηγό παρέχοντας τη γνώση για νέες επιλογές. Πόσο διαφορετικό θα ήταν το ποδόσφαιρο και η παιδεία αν αντιμετωπιζόταν ως παιχνίδι και έκφραση συναισθημάτων ικανοποίησης, αυτονομίας, αυτάρκειας, αλληλεγγύης προς τον συμπαίκτη και όχι ως παράγωγο του σύγχρονου πολιτισμού. Πόσο ομορφότερο θα ήταν το ποδόσφαιρο αν απλά απολαμβάναμε το παιχνίδι. Άν οι Μέσι και Ρονάλντο δεν διαφημίζουν πατατάκια και αποσμητικά και απλά μας γοητεύουν με τις περίτεχνες ενέργειες τους.

Το ποδόσφαιρο για εμάς είναι επικοινωνία, συνεργασία, επιλογές, εμπειρίες. Είναι ανθρώπινες σχέσεις και ανταλλαγή συναισθημάτων μεταξύ ενηλίκων ή παιδιών που μαθαίνουν να συζητούν, να αλληλεπιδρούν και να ονειρεύονται όλοι μαζί. Να θυμίσουμε και να θυμηθούμε πως το ποδόσφαιρο δεν είναι ένα απλό άθλημα, είναι η εικόνα της κοινωνίας μας.

Αυτό που συχνά ζήσαμε ως παιδιά στις κοινωνίες που μεγαλώσαμε ήταν πως μέσα από τα καθημερινά «πρέπει» και «απαγορεύεται» προσπάθησαν να μας κλέψουν τον κόσμο μας και να τον αντικαταστήσουν με ανεκπλήρωτες επιθυμίες και ανάγκες που δεν ήταν οι δικές μας. Δυστυχώς πλέον οι επιθυμίες δεν γεννιούνται από τις ανάγκες του παιδιού και τη μοναδικότητα του, αλλά αναπαράγονται στη βάση της λογικής να ζούμε δήθεν ξέγνοιαστοι και να πεθαίνουμε τάχα ευτυχισμένοι.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι καταπιεστές απειλούνται βαθιά, όταν υπάρχουν άνθρωποι που μαθαίνουν να μην υποτάσσονται και να μην παραδίδονται, αλλά να αμφιβάλλουν, να προβληματίζονται και να συζητούν.

Αδέσποτος Αθηνών

Σχετικά με τους τελικούς Αθήνα 90-Δούκας

ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ

Η Επιτροπή Πρωταθλήματος & Κυπέλλου της ΠΕΠΣΣ ενημερώνει ότι ενόψει του 2ου Τελικού της Futsal Super League μεταξύ των Αθήνα ’90 και ΑΣΕ Δούκα, την Κυριακή 7 Μαΐου, θα εκδοθεί συγκεκριμένος αριθμός προσκλήσεων από την ΠΕΠΣΣ για την είσοδο των ΟΥΔΕΤΕΡΩΝ φιλάθλων στο κλειστό της Πολιτείας. Η διάθεση των προσκλήσεων θα γίνεται μέσω της Γραμματείας της Ένωσης και η κράτησή τους θα γίνει με την αποστολή ενός email στο pepssalas1999@gmail.com έως και την Πέμπτη 4 Μαΐου στις 12:00 (σε κάθε email θα αντιστοιχεί μία πρόσκληση). Ακόμη δεν έχουμε ενημερωθεί από το γηπεδούχο σωματείο για τον ακριβή αριθμό των προσκλήσεων. Θα τηρηθεί αυστηρή σειρά προτεραιότητας“.

Αυτή είναι η πρώτη ανακοίνωση που θα διαβάσει κανείς αν μπει στο site της ΠΕΠΣΣ, και δυστυχώς δεν πρόκειται για φάρσα. Η ανωτέρω αστειότητα πραγματοποιήθηκε.
Φυσικά, αφορμή για τη συγκεκριμένη απόφαση και πρακτική αποτελεί το γεγονός ότι πριν μερικούς μήνες, μετά τη λήξη του αγώνα του πρωταθλήματος μεταξύ των σημερινών φιναλίστ και διεκδικητών του τίτλου, κάποιοι άγνωστοι, χωρίς να έχει εξακριβωθεί επίσημα εάν προέρχονταν από το κοινό του αγώνα ή όχι, μετά το τέλος του παιχνιδιού επιτέθηκαν και προπηλάκισαν τον πρόεδρο της ΠΕΠΣΣ και της Αθήνας ’90.
Αξίζει να σημειωθεί ότι τότε, στο συγκεκριμένο παιχνίδι-ντέρμπυ, η ένταση και τα νεύρα ήταν έκδηλα πολύ περισσότερο εντός του αγωνιστικού χώρου, καθώς οι ποδοσφαιριστές των δυο ομάδων είχαν συχνά αντεγκλήσεις και μικρής έκτασης συγκρούσεις. Αν και αυτό σε έναν βαθμό δικαιολογείται, πάνω στην έξαψη του παιχνιδιού, ωστόσο είναι εμφανές ότι το κλίμα δυναμιτίζεται εύκολα και οι παράγοντες των ομάδων δεν δρουν πυροσβεστικά.
Με αφορμή τα ανωτέρω, ακολούθησε μια Γ.Σ. της ΠΕΠΣΣ, στην οποία παρευρεθήκαμε κι εμείς. Δυστυχώς εκεί, αν και ζητήθηκε αρκετές φορές, απ’ ότι φαίνεται κανείς δεν έκανε την απαραίτητη αυτοκριτική. Αυτό που ακούστηκε κατ’ επανάληψη από ορισμένους, χωρίς ωστόσο να υπάρξει σύμφωνη γνώμη από την πλειοψηφία των παρισταμένων, ήταν η επιθυμία για λήψη μέτρων κατά των επεισοδίων, πλην όμως ο πυρήνας των μέτρων αυτών ήταν κατασταλτικός και αποτρεπτικός, αντί εκπαιδευτικός και προληπτικός.
Συγκεκριμένα ακούστηκαν “ευφυείς” ιδέες περί απαγόρευσης μετακινήσεων οργανωμένων οπαδών, διεξαγωγή αγώνων κεκλεισμένων των θυρών και άλλα ευφάνταστα. Τελικά αποδείχθηκε ότι αυτές οι τραγικά γελοίες σκέψεις έγιναν πράξη.

Αναλογίστηκε κανείς από όσους έλαβαν τη σχετική απόφαση για τα ακόλουθα;

  • Την τρομοκρατία που καλλιεργείται στις συνειδήσεις των παιδιών που ασχολούνται με το άθλημα όταν δεν μπορούν να δουν τον τελικό του πρωταθλήματος, σε συνδυασμό με τις εικόνες από το πανθεσσαλικό;
  • Το γεγονός ότι πολλοί μιλούν για την ανάπτυξη του αθλήματος όταν τελικά δεν έχουμε πρόσβαση στον τελικό του πρωταθλήματος τόσο με τις κλειστές θύρες όσο και με την απουσία ζωντανής μετάδοσης.
  • Το ότι στο χώρο της σάλας δεν υπάρχουν δα και οι οργανωμένοι οπαδοί που θα προκαλέσουν το πρόβλημα και σε κάθε περίπτωση το ζήτημα “οργανωμένοι οπαδοί” σηκώνει μεγάλη κουβέντα.
  • Το ποδόσφαιρο σάλας είναι ερασιτεχνικό άθλημα και ανοιχτό στο κοινό. Η διανομή προσκλήσεων κατά το δοκούν δε συνάδει με αυτή τη λογική.
  • Την εικόνα και την αναπαραγωγή της βίας πολλές φορές την καλλιεργούμε οι ίδιοι με τις επιλογές μας (πχ. Συμπεριφορά προπονητών και παραγόντων ενώπιον παιδιών, φιλάθλων και γονέων κ.α)
  • Τι σημαίνει αλήθεια η φράση “ουδέτεροι φίλαθλοι”; Οι φίλαθλοι είναι φίλαθλοι.

Δεν θα χρησιμοποιήσουμε ρήματα όπως, “καταγγέλλουμε” , “οικτίρουμε” κτλ διότι το περιστατικό είναι πέραν κάθε λογικής αντιμετώπισης. Θεωρούμε τόσο τραγικά γελοία και αστεία την απόφαση αυτή, που πραγματικά ο,τι και να πούμε είναι μάταιο. Όσοι νομίζουν ότι διαφυλάσσουν κάτι με τη λήψη τέτοιου είδους άστοχων αποφάσεων να αναλογιστούν τι χάνουν. Τέτοιες κινήσεις δημιουργούν τις προϋποθέσεις για εφαρμογή εκ του πλαγίου, μέτρων τα οποία είμαστε αντίθετοι και θεωρούμε ότι δεν συνάδουν με τα ερασιτεχνικά και αθλητικά ιδεώδη, ενώ αντίθετα αντί να προσελκύουν τον κόσμο στο εν λόγω σπορ, τον απωθούν. Ελπίζουμε δε, όλη αυτή η φάρσα να οφείλεται σε παρανόηση και όχι σε σκοπιμότητα.

Ας σοβαρευτούμε αν θέλουμε να μας βλέπουν.

Αδέσποτος Αθηνών
Απ’ το ποδόσφαιρο που ‘ρχομαστε!