Category Archives: Ακαδημία Αδέσποτου

Προβολή ταινίας

Κάθε Δευτέρα τα παιδιά μαθαίνουν μπάλα -και όχι μόνο-, και μεις μαζί τους πολλά περισσότερα. Ήταν πλέον καιρός για τα παιδιά να δοκιμαστούν -και να μας δοκιμάσουν με τον αυθορμητισμό τους- σε νέο περιβάλλον αυτή τη φορά, χωρίς την μπάλα στα πόδια. Μικροί και μεγάλοι αδέσποτοι παραβρέθηκαν το περασμένο Σάββατο στο στέκι της Τσαμαδού πιστοί στο ραντεβού με την ιστορία. Τη μικρή ιστορία της πρώτης προβολής ταινίας του Αδέσποτου Αθηνών.

Η ταινία είχε επιλεγεί, ο χώρος ήταν σχεδόν έτοιμος, ο μπουφές υπερπλήρης και γονείς και παιδιά άρχισαν να καταφθάνουν.

Κάθε προπόνηση που σέβεται τον εαυτό της, πάντα ξεκινάει με το ζέσταμα. Γι αυτό, το πρόγραμμα ξεκίνησε με προβολή αγώνα ποδοσφαίρου υψηλού επιπέδου. Κι αν τα παιδιά θαυμάζουν τους γνωστούς αστέρες του ποδοσφαίρου, εμείς οι μεγαλύτεροι μάλλον θα θέλαμε να μοιάσουμε στα παιδιά του βίντεο. Τα γκολ του φιλικού πανηγυρίστηκαν απ όσους δεν είχαν χυμήξει ήδη στα τυροπιτάκια και λοιπά εδέσματα και αφού συγκεντρώθηκαν όλοι έμελλε να ξεκινήσει η προβολή της ταινίας ‘το αγόρι και ο κόσμος’.

Η επιλογή της ταινίας καθόλου τυχαία δεν ήταν και η προβολή της κύλησε ομαλά. Όσο ομαλά γίνεται δηλαδή όταν περιμένεις από 7-8 μπόμπιρες παρέα με τόση ενέργεια να κάτσουν σε μια θέση (λάβετε υπόψιν και τον πειρασμό του εξαιρετικού κέικ και των χυμών). Ευφάνταστα σχόλια πάνω στην ταινία, κινητικότητα και καλοπροαίρετα πειράγματα πλαισίωσαν την προβολή που έφτασε στο τέλος της και ακολούθησε συζήτηση πάνω στην ταινία που χρήζει ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος. Εμείς οι μεγάλοι ίσως έχοντας χάσει μέρος του αυθορμητισμού μας, ίσως επειδή δεν έχουμε βγει αλώβητοι από ένα σύστημα καταπιεστικό, ίσως απλά επειδή δεν είμαστε πια παιδιά έμενε να εντυπωσιαστούμε και ίσως να συγκινηθούμε από τις αθώες και δημιουργικές παρατηρήσεις των παιδιών πάνω στην ταινία. Και μάλλον μέρος του όλου εγχειρήματος είναι και αυτό.
Την ταινία ακολούθησε (φυσικά) παιχνίδι στον πεζόδρομο και συνάντηση μεταξύ των γονέων και μελών της ομάδας. Το παιχνίδι ξεκίνησε με μήλα, με τα παιδιά, ειδικά την σκοτεινή τσιρίδα, να διασκεδάζουν παρέα με μέλη του προπονητικού τιμ, ενώ παρά την στενότητα του χώρου αλλά και τα “δωράκια” που υπήρχαν από τετράποδους φίλους μας, δεν θα μπορούσε να μην παιχτεί και ποδόσφαιρο. Τα τάκλιν για μία ακόμα φορά κυριάρχησαν, με τους περαστικούς να περνάνε χαμογελώντας, με μία μικρή υποψία φόβου για την σωματική τους ακεραιότητα.

Υ.Γ. Στο διαγωνισμό ανάδειξης καλύτερου ποπ κορν υπήρξε μεγάλος ανταγωνισμός και συμφωνήθηκε σχεδόν ομόφωνα ότι όλα είχαν γεύση ποπ κορν.

ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΦΙΛΙΚΟ ΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ!!

 Αν υπάρχει ένα πράγμα που να τρομάζει έναν άνθρωπο, αυτό είναι η αρχή. Άπαξ και γίνει η αρχή, το πρώτο βήμα, όλα τα άλλα μοιάζουν εύκολα – ίσως και προδιαγεγραμμένα – το να γίνει όμως η αρχή απαιτεί θάρρος. Καμία αρχή δεν γίνεται από μόνη της. Χρειάζεται προετοιμασία και προσπάθεια. Γιατί αν όταν κάνεις την αρχή είσαι ανέτοιμος, το πιο πιθανό είναι να απογοητευθείς και να μην συνεχίσεις.

Οι μικροί αδέσποτοι 3 μήνες μετά την έναρξη των προπονήσεων, και παρά τις σκοπέλους που συνάντησαν στο ταξίδι τους (αλλαγή γηπέδου, χαμηλός φωτισμός, κρύο, παγετός) παρουσιάζονταν έτοιμοι να παίξουν τον πρώτο τους φιλικό αγώνα. Άλλωστε, ήταν κάτι που ζητούσαν επί μήνες, παρόλο που μέσα τους κρυβόταν ένας φόβος για τις ικανότητες της ομάδας: «Κύριεεε, εμείς πότε θα παίξουμε αγώνα;». Δύσκολη ερώτηση κι όταν στην κάνει ένα παιδί, η αρνητική απάντηση μοιάζει σχεδόν αδύνατη. Η διπλωματία δεν ωφελεί πάντα. «Μα παίζουμε αγώνα σε κάθε προπόνηση». «Αγώνααα με άλλη ομάδα». Αν η δίψα για αγώνα ήταν νερό, ο Αμαζόνιος δεν θα έφθανε για να τον ξεδιψάσει. «Αν και θα φάμε πολλά γκολ, θα είναι πολύ καλοί». «Εντάξει, καλοί είμαστε και μεις, αλλά και να φάμε πειράζει;». «Δεν πειράζει όχι».
Η στιγμή λοιπόν είχε φθάσει. 14-1-2017, 16:30, πίσω από το Πεδίον του Άρεως, όλοι ήταν εκεί έτοιμοι να πιάσουν γερά την συγγραφική τους πένα και να γράψουν ιστορία. Το γήπεδο φιλόξενο, η άλλη ομάδα, ο Πανελλήνιος, επίσης. Οι κερκίδες ασφυκτικά γεμάτες, γονείς των παιδιών και των δύο ομάδων, φίλοι και φυσικά τα γερασμένα σκυλιά του Αδέσποτου που ήρθαν να απολαύσουν ένα μαγευτικό ενενηντάλεπτο υπερθέαμα.

 

Το άγχος διάχυτο. Σε όλους. Φαινόταν στα πρόσωπα, φαινόταν στις κινήσεις, στον τρόπο ομιλίας. Μα είναι μόνο ένα παιχνίδι… «Σημασία δεν έχει να κερδίσουμε, να παίξουμε και να περάσουμε καλά». Αυτή η φράση ακουγόταν κάθε λίγο και λιγάκι στον πάγκο από τα παιδιά. Αυτό όμως δεν διώχνει το άγχος. Όταν είσαι 7,8,9 χρονών, νομίζεις ότι την παράσταση που θα δώσεις στο γήπεδο την περιμένουν οι απανταχού ποδοσφαιρόφιλοι στον πλανήτη. Η αλήθεια είναι ότι και τα 30 να πλησιάζεις, πάλι το ίδιο αισθάνεσαι. Αυτή είναι η μαγεία του παιχνιδιού άλλωστε. Σε κάνει παιδί.

Λίγη προθέρμανση για τις δύο ομάδες κι όλα έτοιμα να αρχίσουν.

Απουσία σταθερού τερματοφύλακα, κάτω απ’ τα δοκάρια ξεκίνησε ο «Μαχρέζ των Πετραλώνων», ενώ οι υπόλοιποι που ξεκίνησαν ήταν ο Παρωνάλντο, ο Παρκουρίστας, η Βραχυσωμη Βολίδα, ο Αμήχανος Άγγελος  και το Γελαστό Κουτάβι . Τα παιδιά του Πανελληνίου, έχοντας γράψει πολλά ποδοσφαιρικά χιλιόμετρα στα κοντέρ της μηχανής τους ξεκίνησαν τον αγώνα πολύ πιο δυνατά. Πριν καν καλά καλά αρχίσει το παιχνίδι πέτυχαν το πρώτο τους γκολ. Με τα αδεσποτόπουλα αγχωμένα και ασύνδετα ο Πανελλήνιος συνέχισε να πιέζει και το δεύτερο γκολ έμοιαζε θέμα χρόνου. Ο Παρωνάλντο πάλευε στην άμυνα, ανακόπτοντας πολλές φορές την τελευταία στιγμή τα κύματα επιθέσεων που δεχόταν ο Αδέσποτος. Το 2-0 ,ωστόσο, εν τέλει πραγματοποιήθηκε, έγιναν διορθωτικές αλλαγές, με την προσθήκη της Σκοτεινής Τσιρίδας, της Εκκωφαντικής Βροντής, της Καμήλας της Ερήμου, του Απαθή Ουρανοξύστη και η ομάδα άρχισε να παίρνει τα πάνω της. Οι ευκαιρίες διαδέχονταν η μία την άλλη, το πάθος ξεχείλιζε, αλλά η μπάλα δεν έμπαινε στα δίχτυα… Για την ακρίβεια δεν το επέτρεπε ο εξαιρετικός τερματοφύλακας του Πανελληνίου, με τις συνεχόμενες αποκρούσεις του. Το κοινό είχε ζεσταθεί για τα καλά, ενώ τα παιδιά μετά το μουδιασμένο ξεκίνημα ενθουσιάζονταν βλέποντας το γκολ να έρχεται. Η συγκριτική εμπειρία των παιδιών του Πανελληνίου τους βοήθησε στο να φθάσουν σε τρίτο και τέταρτο γκολ, έστω και κόντρα στη ροή του αγώνα.

Τέσσερα γκολ σε είκοσι περίπου λεπτά, πολλές φορές γίνονται αιτίες τσακωμών, αλληλοκατηγοριών, μεταξύ των παιδιών μια ομάδας. Αυτή τη φορά όμως δεν ήταν έτσι. Η ομάδα συνέχισε να παίζει ενωμένη και να χαίρεται το παιχνίδι παρά το μέχρι τότε βαρύ εις βάρος της σκορ.

Μία σπίθα θα αρκούσε για να ανάψει η φωτιά της αντεπίθεσης. Μετά από μια φάση με αλλεπάλληλα σουτ προς την εστία του Πανελληνίου, ο Παρκουρίστας βρέθηκε μετά από απόκρουση του τερματοφύλακα με την μπάλα στα πόδια, ολομόναχος από τα δεξιά. Η στιγμή είχε φθάσει, όλοι σηκώθηκαν να πανηγυρίσουν κι ο Παρκουρίστας δεν τους απογοήτευσε. Η μπάλα στα δίχτυα, το γκολ πρέπει να ακούστηκε κι εκτός Αττικής και πανηγυρίστηκε έξαλλα, με άλλους να αγκαλιάζονται, άλλους να πηδάνε στον αέρα από ενθουσιασμό κι άλλους, την Βραχύσωμη Βολίδα που ήταν πλέον τέρμα, να δίνουν οδηγίες μην χάνοντας την συγκέντρωση τους.

Και κάπου εκεί άνοιξε η όρεξη. Λίγα λεπτά μετά, ο Παρωνάλντο έγινε κάτοχος της μπάλας στο χώρο του κέντρου, με ανοιχτό το γήπεδο μπροστά του και «καλπάζοντας» προς το τέρμα με ένα αριστερό κεραυνό έγραψε το 4-2! Το νέο γκολ φέρνει ακόμα μεγαλύτερο ενθουσιασμό σε παίκτες, προπονητές και εξέδρα…

Το δεύτερο ημίχρονο συνεχίζεται με ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Το παιχνίδι γίνεται σε κάποια σημεία πολύ δυνατό, τα τάκλιν διαδέχονται το ένα το άλλο. Το κλίμα μεταξύ των ομάδων, ωστόσο παραμένει εξαιρετικό, με τα παιδιά του Πανελληνίου να έχουν υποδειγματική συμπεριφορά.

Κι ενώ στον αγωνιστικό χώρο έπεφταν κορμιά, στον πάγκο τα παιδιά δικαιολογούσαν τη φύση τους.

Το γελαστό κουτάβι και η καμήλα της ερήμου αντάλλασαν πυρά από καουτσούκ. Παράλληλα πλέον ήταν σχεδόν αδύνατο να κάτσουν τα παιδιά στον πάγκο, καθώς από τον ενθουσιασμό και την προσμονή, όλοι όσοι δεν έπαιζαν πετιούνταν συνεχώς όρθιοι για να παροτρύνουν τους φίλους τους. Στα αγωνιστικά, τα αδεσποτόπουλα συνέχιζαν από εκει που σταμάτησαν στο πρώτο ημίχρονο. Έχοντας το φυσικό αναβολικό που σε καθιστά πανίσχυρο και ονομάζεται αυτοπεποίθηση, το 4-2 δεν ήταν δυνατό να μείνει για πολύ. Αντεπίθεση με τον Μαχρέζ των Πετραλώνων να εξαπολύει ένα σουτ που καρφώθηκε στο δεξί «γάμα» της εστίας του Πανελληνίου. Λίγο μετά η Σκοτεινή Τσιρίδα με ατομική προσπάθεια και συρτό σουτ πραγματοποιεί το 4-4, ενώ με νέο μακρινό σουτ ολοκληρώνει την ανατροπή!


Σε αυτό το σημείο η ψυχολογία κάπως αλλάζει. Πλέον η ανατροπή έχει επιτευχθεί, η αυτοπεποίθηση μετατρέπεται σε άγχος για την διατήρηση των κεκτημένων. Χαρακτηριστικά όταν ήταν η σειρά του Απαθή Ουρανοξύστη να πάρει θέση κάτω απ’ τα δοκάρια ομολόγησε με ειλικρίνεια: «Μα νικάμε ένα γκολ και θέλει 10 λεπτά ακόμα…Αν το φάω;». Αν το φας, απλά το έφαγες. Αν δεν δοκιμάσεις δεν ξέρεις αν θα το φας… Αλλά και να το φας δεν πειράζει. Ο Ουρανοξύστης είναι αμφίβολο αν πείστηκε. Πάντως, έστω και μέσα στο άγχος του πήρε θέση κάτω απ’ τα δοκάρια. Τα παιδιά του Πανελληνίου, ήξεραν πως είχε έρθει η ώρα να πιέσουν. Πράγματι, τα κατάφεραν και έκλεισαν τον Αδέσποτο στα καρέ του, με τον περιβόητο Ρομπέρτο Μπάτζο να αποπειράται πολλά σουτ, που συνήθως κόντραραν στα μαζικά τάκλιν των παιδιών του Αδέσποτου. Ένα όμως απ’ αυτά τα σουτ δεν κόντραρε και η μπάλα έμοιαζε να κατευθύνεται στον ουρανό των διχτύων του Αδέσποτου. Ο ουρανοξύστης όμως άπλωσε τα τεράστια χέρια του και με τα ακροδάχτυλά του έστειλε την μπάλα στο δοκάρι. Η πίεση ολοένα και γινόταν αφόρητη. Λίγα λεπτά έμεναν, πολλοί στην κερκίδα ζητούσαν το γκολ της ισοφάρισης για να οδηγηθεί το συναρπαστικό παιχνίδι στα πέναλτι. Τίποτα δεν άλλαξε όμως και το παιχνίδι ολοκληρώθηκε!4-5 με μια πραγματικά μεγάλη ανατροπή.

Ευτυχισμένα πρόσωπα παντού στα παιδιά του Αδέσποτου, απογοήτευση σε κάποια παιδιά του Πανελληνίου, που ωστόσο δεν ξέχασαν να συγχαρούν τους προσωρινούς αντιπάλους τους. Λογική είναι η απογοήτευση. Κανένα παιδί δεν θέλει να χάνει, ακόμα κι αν πρόκειται για ένα απλό παιχνίδι. Αν και στο παιχνίδι δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι. Είσαι ήδη νικητής απ’ την στιγμή που συμμετέχεις σε αυτό. Αρκεί να παίξεις.

Το παιχνίδι λοιπόν είχε τελειώσει, ένα πραγματικά συγκλονιστικό παιχνίδι,που ο Πανελλήνιος ήταν πιο ποιοτικός και οργανωμένος, αλλά ο Αδέσποτος πιο παθιασμένος, το κοινό όμως περίμενε στην εξέδρα να χειροκροτήσει τους πρωταγωνιστές των δύο ομάδων, που αγκαλιά ανταπέδωσαν το χειροκρότημα με ένα μεγαλοπρεπέστατο «ΌΛΕ».

Κάπως έτσι έγινε η αρχή των παιχνιδιών. Ένα παιχνίδι που ζητούσαν απεγνωσμένα τα παιδιά, ώστε να ξεφύγουν από τη «φυλακή» των προπονήσεων. Όλα κύλησαν ιδανικά, το παιχνίδι, το κοινό, η άλλη ομάδα εξαιρετική σε ήθος. Τα παιδιά αλληλουποστηρίζονταν και συμπεριφέρθηκαν σαν ομάδα, αλλά και σαν φίλοι, αρχικά χάνοντας και στη συνέχεια κερδίζοντας ενωμένα. Αυτό είναι που πρέπει να κρατήσουμε και να παραδειγματιστούμε και οι μεγάλοι.

 

 

Ανασκόπηση προπόνησης ακαδημίας – Μινι τουρνουά

Ανασκόπηση προπόνησης ακαδημίας

Κάπου στα Πετράλωνα, σε έναν ειδυλλιακό χώρο ανάμεσα στο δάσος με τη θέα της Αθήνας να αχνοφαίνεται μέσα από τα φύλλα των πυκνών δένδρων, πραγματοποιήθηκε το πρώτο εσωτερικό τουρνουά μεταξύ των παιδιών της νεοσύστατης ακαδημίας του Αδέσποτου.

Το τουρνουά, διεξήχθη με αφορμή τα «εγκαίνια» του γηπέδου στο οποίο μετακόμισε η ακαδημία που αισίως φθάνει τους δύο μήνες λειτουργίας. 3 ομάδες των τεσσάρων ατόμων η καθεμία, ενισχυμένες από έναν προπονητή φρόντισαν να αποζημιώσουν το φιλοθέαμον κοινό, που αψηφώντας το τσουχτερό κρύο παρευρέθηκε μαζικά στο γήπεδο.

Το πρώτο παιχνίδι ήταν μεταξύ του Κροκοδειλιακού Αστέρα και της Δόξας Τίγρης. Ο Κροκοδειλιακός προηγήθηκε νωρίς, αλλά η Δόξα Τίγρης με πρωταγωνιστή την Σκοτεινή Τσιρίδα, που εκμεταλλευόμενος τα σωματικά του προσόντα, έδωσε το έναυσμα της αντεπίθεσης. Πράγματι με ένα γκολ του Παρκουρίστα, λίγο πριν το φινάλε ισοφάρισε διατηρώντας την ομάδα στο όνειρο της κατάκτησης του τουρνουά.

Στον δεύτερο αγώνα ο Κροκοδειλιακός αντιμετώπισε τον Δασικό Αστέρα, που παρατάσσοντας ένα πολύ δεμένο νεανικό σύνολο, φάνταζε φαβορί για την κατάκτηση του τουρνουά. Πράγματι η Βραχύσωμη Βολίδα με εκπληκτικό σόλο που θύμισε τη Δεύτερη Διάσταση, άνοιξε το σκορ. Ο Κροκοδειλιακός πίεσε, αλλά ο Παρωνάλντο με τάκλιν (!) λίγο πριν το τέλος σφράγισε τη νίκη.

Στον τρίτο αγώνα ο Δασικός Αστέρας χρειαζόταν μόνο μια ισοπαλία ενώ η Δόξα Τίγρης ήθελε μόνο τη νίκη. Κόντρα στη ροή του αγώνα, ο Ζαβ-ολ-ίτσας με ένα περίεργο τακουνάκι άνοιξε το σκορ, ενώ η έκπληξη συνεχίστηκε όταν η Σκοτεινή Τσιρίδα με δυνατό σουτ έγραψε το 2-0. Ο Δασικός Αστέρας πίεσε ασφυκτικά, τόσο με την Βραχύσωμη Βολίδα, όσο και με τους Βεράι στο δεξί και με την Κρυωμένη Αντιλόπη. Πράγματι η Βολίδα με άλλη μία κούρσα μείωσε σε 2-1 και μετέτρεψε το παιχνίδι σε ένα θρίλερ που πολύ λίγοι θα άντεχαν να παρακολουθήσουν. Τα λεπτά κυλούσαν , οι ευκαιρίες διαδέχονταν η μία την άλλη, αλλά το γκολ δεν ερχόταν. Ο Δασικός Αστέρας τα έπαιξε όλα για όλα, τοποθετώντας τον προπονητή Αμπαλοτέλη στο τέρμα και πιέζοντας ασφυκτικά. Οι Τίγρεις ωστόσο αντιστέκονταν ηρωικά καρτερώντας το τελικό σφύριγμα που εν τέλει τους βρήκε να πανηγυρίζουν, ενώ ο Δασικός Αστέρας παρά την ήττα κέρδισε τις εντυπώσεις με την απόδοση του, αφήνοντας υποσχέσεις για το μέλλον.

Νικητές και ηττημένοι, χειροκροτήθηκαν από ένα ιδιαιτέρως απαιτητικό κοινό, που αποχώρησε εμφανώς ικανοποιημένο από το υψηλών απαιτήσεων ποδόσφαιρο που παρακολούθησε.

Πρώτη προπόνηση της αλληλέγγυας ακαδημίας του Αδέσποτου

Στη δεύτερη χρονιά από την ίδρυση του Αδέσποτου Αθηνών έγινε το μεγάλο βήμα και πραγματοποιήθηκε η πρώτη προπόνηση της αλληλέγγυας ακαδημίας ποδοσφαίρου. Η συμμετοχή ήταν μεγάλη ενώ η διάθεση των παιδιών για παιχνίδι και αλληλεπίδραση φανέρωσε την ανάγκη για αυτή τη δράση. Τα χαμόγελα των παιδιών και το χειροκρότημα των παρευρισκομένων στο τέλος της προπόνησης όπου φώναξαν δυνατά το όνομα της νέας τους ομάδας ήταν η απόδειξη. Η αυτοοργάνωση στον αθλητισμό δείχνει να έχει μέλλον. Καλή μας αρχή λοιπόν.
Επόμενη προπόνηση τη Δευτέρα 17/10 και ώρα 18:00 στο γηπεδάκι του Θησείου.

14620110_10210556412446917_1407461267_n14610642_10210556413566945_1781164629_n14658346_10210556412686923_630232597_n_censored

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ – ”ΚΥΡΙΑΚΗ 12.00 η ώρα – 2/10/2016 ”

Πολλοί διαβάσατε τη προ ημερών ανακοινωσή μας για έναρξη της κοινωνικής ακαδημίας.  Ως Αδέσποτος ευχαριστούμε,  για  τη μέχρι στιγμής ανταπόκριση του κόσμου. Πολλοί γόνείς μας  πήραν τηλέφωνο  και  φίλοι της ομάδας έτρεξαν να αναδημοσιεύσουν την είδηση και αυτό μας χαροποιήσε ιδιαίτερα.

Χωρίς πολλά λόγια τη Κυριακή ξεκινάμε!!

12 η ώρα στο γηπεδάκι του Θησείου θα υποδεχτούμε τους γονείς και τα παιδιά.

Ακολουθεί η ανακοίνωση του Αδέσποτου Αθηνων:

 

adespotosfinal

Αδέσποτος Αθηνών Futsal

Για την έναρξη της ακαδημίας Futsal

 

‘’Δεν πιστεύω στη φιλανθρωπία, πιστεύω στην αλληλεγγύη. Η φιλανθρωπία είναι κατακόρυφη, άρα είναι ντροπιαστική. Πηγαίνει από πάνω προς τα κάτω. Η αλληλεγγύη είναι οριζόντια. Σέβεται τον άλλο και μαθαίνεις από αυτόν. Έχω πολλά να μάθω από άλλους ανθρώπους».
Εντουάρντο Γκαλεάνο

Η ομάδα μας, ο Αδέσποτος Αθηνών, είναι μια αυτό-οργανωμένη ομάδα ποδοσφαίρου σάλας (futsal). Το όνομά μας δηλώνει την εναντίωση σε οποιονδήποτε αφέντη–δεσπότη, που θέλει να εξουσιάζει κάθε έκφανση της καθημερινότητάς μας. Αδέσποτοι λοιπόν πορευόμαστε και σε αυτή την προσπάθεια. Η διοίκηση υφίσταται μόνο στα χαρτιά και η χρηματοδότηση της ομάδας πραγματοποιείται από τις τσέπες μας και τον κόσμο που επιθυμεί να μας στηρίξει. Οι αποφάσεις λαμβάνονται συλλογικά και αντί-ιεραρχικά μέσα από τις συνελεύσεις της ομάδας.
 Στις μέρες μας στο ποδόσφαιρο, αλλά και γενικά στον αθλητισμό, κυριαρχεί ένας άκρατος ανταγωνισμός. Τη θέση του παιχνιδιού έχει πάρει η εμπορευματοποίηση και το σύγχρονο ποδόσφαιρο έχει μεταμορφωθεί σε κάτι που σιχαινόμαστε. Για αυτό το λόγο θέλοντας να σταθούμε ανάχωμα στο συγκεκριμένο αθλητικό «μοντέλο», συμμετέχουμε στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου σάλας, προσπαθώντας να προωθήσουμε την ουσιαστική ψυχαγωγία, μακριά από λογικές φανατισμού τηρώντας το fair play προς τους αντίπαλους συναθλητές μας.
 Σε αυτό το πλαίσιο, αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε την αλληλέγγυα ακαδημία ποδοσφαίρου για παιδιά ηλικίας 5 έως 12 ετών, στην οποία θα έχουν τη δυνατότητα να αναπτύξουν αξίες συνεργασίας και αλληλεγγύης. Η ακαδημία θα λειτουργήσει χωρίς την συνηθισμένη  οικονομική επιβάρυνση (με την οποία λειτουργούν οι περισσότερες ακαδημίες), καθώς επιδιώκουμε να δώσουμε την ευκαιρία σε όλα  τα παιδιά ανεξαιρέτως, να γνωρίσουν το ποδόσφαιρο όχι μόνο ως άθλημα, αλλά κυρίως ως παιχνίδι, απορρίπτοντας τις σχέσεις οικονομικής εξάρτησης που επικρατούν στο χώρο του σημερινού ποδοσφαίρου.
  Η ακαδημία μας είναι μεν χωρίς αντίτιμο, ωστόσο δεν είναι φιλανθρωπική, είναι αλληλέγγυα.Η φιλανθρωπία και η αλληλεγγύη είναι δύο έννοιες ασυμβίβαστες. Σε μια κοινωνία αλληλεγγύης δεν υπάρχουν κανενός είδους διαχωρισμοί. Αντιθέτως η φιλανθρωπία προϋποθέτει ανθρώπους ‘’οικονομικά εύπορους΄’’ και ‘μη οικονομικά υγιείς’. Βασίζεται στην ύπαρξη εκμεταλλευτών που κερδοσκοπούν από αυτή την κατάσταση , ενώ  ταυτόχρονα εμφανίζονται ως «σωτήρες». .Η αλληλεγγύη ,από την άλλη, είναι συλλογικοποίηση και δύναμη.

 Η ακαδημία λοιπόν έρχεται να κάνει πράξη την αλληλεγγύη και  ξεκινάει την λειτουργία της τη Κυριακή 2/10/2016 , με τη πρώτη συνάντηση με γονείς και παιδιά να πραγματοποιείται στο γήπεδο του Θησείου (Aσωμάτων & Απ.Παυλου).

Σας περιμένουμε ..

                                                   ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ , ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

 

 

Ακαδημία Αδέσποτου Αθηνών

Ο Αδέσποτος Αθηνών ιδρύθηκε με στόχο να διαφυλάξει τις αξίες του αθλητισμού στο χώρο του ποδοσφαίρου ο οποίος στη σημερινή του μορφή απομακρύνει τους νέους. Επομένως αποφασίζουμε να δημιουργήσουμε την αλληλέγγυα ακαδημία ποδοσφαίρου για παιδιά ηλικίας 5 εώς 12 ετών τα οποία θα έχουν τη δυνατότητα να αναπτύξουν αξίες συνεργασίας, αλληλεπίδρασης και αλληλεγγύης. Η ακαδημία θα λειτουργήσει χωρίς την οποιαδήποτε οικονομική επιβάρυνση καθώς επιδιώκουμε να δώσουμε την ευκαιρία σε όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά να γνωρίσουν το ποδόσφαιρο όχι μόνο ως άθλημα αλλά κυρίως ως παιχνίδι, απορρίπτοντας τις σχέσεις οικονομικής εξάρτησης που επικρατούν στο χώρο του σημερινού ποδοσφαίρου.

Screenshot_5