Monthly Archives: April 2017

Φιλικό ακαδημίας (Άγιαξ – Αδέσποτος)

Αγιαξ Γερακα-Αδέσποτος Αθηνών: 3-1
Η αρχή είχε γίνει περίπου δύο μήνες πριν. Σε ένα παιχνίδι που είχε ικανοποιήσει ακόμα και τον πιο απαιτητικό φίλαθλο, τα κουτάβια του αδέσποτου με μία ανεπανάληπτη (;) ανατροπή είχαν επικρατήσει 4-5 του Πανελληνίου. Η συνέχεια των φιλικών παιχνιδιών, καθυστέρησε αρκετά, αλλά έγινε το Σάββατο 1 Απριλίου, στο Γέρακα, πολύ μακριά από τις περιοχές που συνήθως κινούνται τα παιδιά της ακαδημίας.
Ένεκα της ημέρας, αρκετοί είχαν διάθεση πειράγματος…Ο Αμήχανος Άγγελος εμφανίστηκε με επίδεσμο στο πόδι του, υποκρινόμενος τον τραυματισμένο…
Η απόσταση επέφερε και την καθυστέρηση κάποιων παιδιών, με τους Παρωνάλντο, Βραχύσωμη Βολίδα και Σκοτεινή Τσιρίδα να έρχονται τρέχοντας για να μην χάσουν τα πρώτα λεπτά του αγώνα. Αυτή την φορά, ο αγώνας θα διεξαγόταν σε μεγαλύτερο γήπεδο (8Χ8), μια πραγματικότητα τελείως καινούρια, αφού πλέον οι χώροι που θα έπρεπε να κινούνται ήταν πολύ μεγαλύτεροι.
Κάτω από τα δοκάρια κάθισε ο Μανόλο, ο οποίος αγωνίστηκε (δίνοντας τον καλύτερο εαυτό του) «δανεικός» από τον Άγιαξ, στην άμυνα ο Παρωνάλντο, ο Παρκουρίστας και η Καμήλα της Ερήμου, στο κέντρο ο Αμήχανος Άγγελος, η Βραχύσωμη Βολίδα, ο Μαχρέζ των Πετραλώνων και η Σκοτεινή Τσιρίδα, ενώ στην επίθεση ξεκίνησε η Χαμένη Μιλιά για να αντικατασταθεί λόγω τραυματισμού και ανωτέρας βίας από το Γελαστό Κουτάβι.
Ο Άγιαξ, περισσότερο συνηθισμένος στις διαστάσεις του γηπέδου (και λίγο μεγαλύτερος σε ηλικία), ξεκίνησε πιο επιθετικός, ωστόσο, είτε ο Μανόλο με τις αποκρούσεις του, είτε οι εντυπωσιακές κόντρες με τάκλιν που έβαζαν ο Παρωνάλντο και ο Αμήχανος Άγγελος, δημιουργώντας έτσι ένα τείχος μπροστά από την περιοχή του Αδέσποτου, δεν επέτρεπαν στους γηπεδούχους να φθάσουν στο γκολ. Παράλληλα, η Σκοτεινή Τσιρίδα άρχισε να μοιράζει όμορφα το παιχνίδι, συνεργαζόμενος κυρίως με την Βραχύσωμη Βολίδα και το Μαχρέζ των Πετραλώνων. Έτσι, σιγά σιγά ο Αδέσποτος άρχισε να ισορροπεί το παιχνίδι και να βγαίνει δειλά δειλά και στην επίθεση.


Ο Μαχρέζ των Πετραλώνων. Δεκάρι παλαιάς κοπής.

Σε μία από τις επιθέσεις η μπάλα έφθασε στον Παρκουρίστα, ο οποίος είχε προωθηθεί (η αλήθεια είναι ότι περισσότερο έπαιζε δεξιά στην επίθεση, παρά δεξιά στην άμυνα) και με ένα όμορφο διαγώνιο σουτ εκτός περιοχής άνοιξε το σκορ! Ο Αδέσποτος, ως γνωστόν δεν συνηθίζει να προηγείται στα παιχνίδια του, ανεξαρτήτως ηλικίας.

Πολυκοσμία στα καρέ του Άγιαξ

Παρά τις διαρκείς επιθέσεις του Άγιαξ το 1-0 παρέμενε. Στις δυσκολίες ήρθε να προστεθεί και ο τραυματισμός της Καμήλας της Ερήμου, που όμως συνήθισε να αγωνίζεται κάνοντας συχνές επισκέψεις στον πάγκο προκειμένου να ξεκουραστεί.
Η πίεση του Άγιαξ τελικά καρποφόρησε 20 λεπτά πριν το τέλος με διαγώνιο σουτ από πλάγια θέση. Η κούραση γινόταν ολοένα και πιο φανερή στους παίκτες του Αδέσποτου, με τον Παρωνάλντο να προσπαθεί να σώσει οτιδήποτε σωζόταν, κάτι που όμως ήταν αδύνατο, καθώς ο Άγιαξ στα τελευταία λεπτά πέτυχε ακόμα δύο γκολ που πανηγυρίστηκαν δεόντως. Ο Αδέσποτος προσπάθησε να αντιδράσει στο λίγο χρόνο που απέμενε, αλλά η κούραση και η έλλειψη αλλαγών δεν του επέτρεψε να έχει την απαιτούμενη ενέργεια για να το κάνει.
Μετά το πρώτο φιλικό και την τρομερή νίκη με ανατροπή που σκόρπισε ενθουσιασμό σε παίκτες, προπονητές και γονείς, ήρθε και η ήττα. Μία από τις πολλές ήττες που θα ακολουθήσουν, όπως θα ακολουθήσουν και πολλές νίκες. Κάθε ήττα είναι απολύτως λογικό να στενοχωρεί ένα παιδί, ακόμα κι αν έχει διασκεδάσει, παίξει και περάσει καλά. Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που γεννά έντονα συναισθήματα σε όσους το παίζουν ή το παρακολουθούν, πόσο μάλλον αν πρόκειται για μικρά παιδιά. Ο χαρακτήρας ενός παιδιού, πλάθεται μέσα από τις χαρές και τις λύπες, τους ενθουσιασμούς και τις απογοητεύσεις. Αυτό που έχει σημασία είναι στο τέλος να βρίσκεται μαζί με τους συμπαίκτες και τους ¨αντιπάλους¨ του και να δίνει τον « όρκο » ότι η επόμενη βδομάδα θα το βρει και πάλι στο γήπεδο να κάνει αυτό που του αρέσει…Να παίξει, να χαρεί και να ενθουσιαστεί, να λυπηθεί και να απογοητευθεί.

Άγιαααααααξ…Αδεσποτοοοοοος

Λόγοι συμμετοχής στο τουρνουά “Ευ αγωνίζεσθαι”

Το πάθος που έχουμε ως ατομικότητες αλλά και ως ομάδα, διατηρώντας τη λογική της αυτοοργάνωσης, συνδιαμόρφωσης και ισότητας, είναι το κύριο στοιχείο δημιουργίας και ύπαρξης του Αδέσποτου Αθηνών. Προωθώντας μέσα από αυτές τις αξίες, τον υγιή αθλητισμό, θέτουμε τις βάσεις για τη δημιουργία και άλλων όμοιων εγχειρημάτων, δίχως χορηγούς και χορηγίες, δίχως τραμπουκισμούς, μαφιόζικες συμπεριφορές και ανακοινώσεις νταβατζιλίδικου χαρακτήρα, όπως η πρόσφατη ανακοίνωση της ΠΕΠΣΣ που αφορά την υποχρεωτική συμμετοχή όλων των ομάδων της Α’ και Β’ εθνικής, που δεν πέρασαν στην φάση των playoffs, σε τουρνουά υπό την “αιγίδα” της.
Στην αρχική προκήρυξη της διοργάνωσης, είχε ανακοινωθεί η διεξαγωγή του τουρνουά «Ευ αγωνίζεσθαι», μετά το τέλος της κανονικής περιόδου, χωρίς περαιτέρω λεπτομέρειες. Όταν η ΠΕΠΣΣ αντιλήφθηκε προσπάθειες συγκρότησης ενός άλλου τουρνουά,θεωρώντας ότι αυτό θα προσελκύσει την πλειονότητα των ομάδων, θυμήθηκε να ανακοινώσει με επιβλητικό τρόπο (και κεφαλαία bold γράμματα), ότι η συμμετοχή στο «Ευ αγωνίζεσθαι» είναι υποχρεωτική. Όταν ρωτήσαμε, αν θα υπάρξουν κυρώσεις σε περίπτωση αποχής κάποιας ομάδας, πήραμε μια ασαφή απάντηση του τύπου «ότι λέει η ανακοίνωση».
Άποψη μας είναι ότι αυτό έγινε σκόπιμα λόγω φιλονικιών στο εσωτερικό της ΠΕΠΣΣ για τα συμφέροντα μιας μερίδας παραγόντων.Σε αυτό το σημείο θέλουμε να τονίσουμε πως εμείς δεν τασσόμαστε υπέρ καμίας πλευράς,καθώς ό,τι ισχύει για την διοίκηση της ένωσης, ισχύει και για το άλλο ρεύμα που θεωρούμε ότι έχει δημιουργηθεί με σκοπό να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη. Μέσω της εσωτερικής μας συνέλευσης αποφασίσαμε να συμμετάσχουμε στο «Eυ αγωνίζεσθαι», διατηρώντας τις επιφυλάξεις και τους προβληματισμούς μας,υπογραμμίζοντας την προχειρότητα του συγκεκριμένου τουρνουά αλλά και των γενικότερων αποφάσεων της ένωσης. O λόγος που θα συμμετάσχουμε είναι γιατί θέλουμε να παρεμβαίνουμε πάντα εκ των έσω καθώς ως Αδέσποτος Αθηνών θεωρούμε σημαντικό το αγωνιστικό κομμάτι αλλά ακόμη σημαντικότερο το να προβάλουμε τις αξίες και τα ιδανικά μας μέσα από αυτό.

ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ μας να γινόμαστε αγκάθι στις ορέξεις σας όποιες και αν είναι αυτές