Πανιώνιος Καισαριανής-Αδέσποτος Αθηνών 9-1

Τρεις μήνες σχεδόν, είχαν περάσει από το τελευταίο φιλικό του Αδέσποτου με τον Άγιαξ Γέρακα και από τότε πολλά πράγματα άλλαξαν. Η βελτίωση του καιρού έφερε πολλά παιδιά – είτε προσωρινά, είτε μόνιμα – στις προπονήσεις, κάποιοι όπως το Γελαστό Κουτάβι αποχώρησαν με τις ευχές μας για πόλεις μακρινές, όμως το φετινό παραμύθι συνεχίζεται, ενώ η ολοένα αυξανόμενη συμμετοχή στις προπονήσεις παιδιών από την κατάληψη της Ασκληπιού, προσδίδει στην προπόνηση ένα χρώμα διαφορετικό, έστω κι αν συνήθως καθιστά δύσκολη τη συνεννόηση που μπορεί να γίνει μόνο με τη βοήθεια υποτίτλων.

Πολλά τα νέα πρόσωπα, εξ’ αυτών αρκετοί δεν πρόλαβαν το τελευταίο φιλικό.Χαρακτηριστικά ο Χουσείν, ο λεγόμενος Ντενίλσον της Μέσης Ανατολής διατύπωσε πρόσφατα το ερώτημα: «we are training for months, when are we playing a game?». Η καταιγίδα της προηγούμενης βδομάδας ανέβαλε το προγραμματισμένο φιλικό, το οποίο εν τέλει κανονίστηκε με τον Πανιώνιο Καισαριανής, μια ομάδα με έδρα το γήπεδο στο οποίο αγωνίζεται η ανδρική ομάδα. Όπως και το προηγούμενο φιλικό και αυτό θα διεξαγόταν σε διαστάσεις μεγαλύτερες από τις συνηθισμένες (στις οποίες μάλλον πρέπει να προπονηθούμε), σε γήπεδο 7Χ7.

Οι απουσίες αρκετές, για διάφορους λόγους, με κυριότερο κάποιον που δύσκολα θα φανταζόμασταν; Το Ραμαζάνι. Μοίαζει περίεργο, ίσως και απάνθρωπο, είναι όμως αληθινό. Απαγορεύεται σε παιδιά, τα οποία χτίζουν τον οργανισμό τους να τρώνε και να πίνουν νερό καθ’όλη την διάρκεια της ημέρας.

Με ένα ρόστερ 9 ατόμων οι κόουτς Δεύτερη Διάσταση και Γυάλινο Πριόνι κλήθηκαν να καταρτίσουν την αρχική εφτάδα. Κάτω από τα δοκάρια βρέθηκε ο (Ν)άσσος, στην άμυνα η Βραχύσωμη Βολίδα με τον Μωχάμεντ Άλι, δεξιά ο Παρκουρίστας, αριστερά ξεκίνησε το Άυπνο Γεράκι, στο κέντρο ο Αμήχανος Άγγελος και στην επίθεση ο Ντενίλσον της Μέσης Ανατολής.

Ο Πανιώνιος εμφανίσθηκε εξαρχής ανώτερος, με όπλο πέραν της ποιότητας και την ομοιογένεια, αφού αγωνίζονται αρκετά χρόνια μαζί, με τα παιδιά να αφήνουν πολύ θετικές εντυπώσεις παίζοντας μάλιστα και αρκετά ομαδικά. Τα αδεσποτόπουλα προσπαθούσαν, αλλά ως επί το πλείστον στερούνταν ποιότητας, αλλά και εμπειρίας των αντιπάλων τους κι έτσι το σκορ έγινε γρήγορα 2-0. Ο Αδέσποτος αντέδρασε με την είσοδο του ατμοκίνητου Παρωνάλντο να δίνει νέα ώθηση στην ομάδα και άρχισε να δημιουργεί τις πρώτες της ευκαιρίες. Η διαφορά όμως άνοιξε ακόμη περισσότερο έφθασε το 4-0. Εκεί είχε έρθει η ώρα να μιλήσει ο Ντενίλσον της Μέσης Ανατολής, που εκτός από ανούσιες ντρίπλες και αποτυχημένες προσπάθειες για ψαλιδάκια αλά Δεύτερη Διάσταση, πρόσφερε στο διψασμένο κοινό και ένα όμορφο γκολ με άψογο τελείωμα με το αριστερό.

Το 5-1 από τον Πανιώνιο δεν πτόησε την ομάδα, η οποία σε αυτό το σημείο κατάφερε να παρουσιαστεί ανταγωνιστική. Το πάθος πλέον ξεχείλιζε με τη Βραχύσωμη Βολίδα, τον Παρωνάλντο και τον Αμήχανο Άγγελο να «σκουπίζουν» το τερέν με τα συνεχόμενα τάκλιν τους. Δυό δοκάρια όμως εμπόδισαν τη μετουσίωση της καλής απόδοσης σε γκολ. Αρχικά όταν από κόρνερ του Ντενίλσον, ο Παρωνάλντο κατέβασε άψογα και με έναν κεραυνό παραλίγο να γκρεμίσει το οριζόντιο δοκάρι, ενώ 1 λεπτό μετά και πάλι ο Ντενίλσον σημάδεψε το δεξί δοκάρι από πλάγια θέση. Το γκολ δεν μπήκε, το «μομέντουμ» πέρασε, επήλθε και η κούραση από τον καυτό ήλιο και ο με περισσότερες λύσεις Πανιώνιος έφθασε στο 9-1 το οποίο ήταν το τελικό σκορ.

Η λήξη του αγώνα βρήκε άλλους κουρασμένους, άλλους λιγάκι απογοητευμένους, άλλους χαρούμενους που έπαιξαν. Όπως συμβαίνει συχνά στο ποδόσφαιρο, ο Παρκουρίστας καταλόγισε ευθύνες στο (Ν)άσσο που ήταν κατά την μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα τερματοφύλακας για κάποια γκολ, ο (Ν)άσσος πολύ λογικά στενοχωρήθηκε και άρχισε να σιγοκλαίει. Κι εκεί είδαμε αυτό που θέλουμε γενικότερα να βλέπουμε. Η Σκοτεινή Τσιρίδα, παρόλο που δεν μπόρεσε να προσφέρει όσα μας έχει συνηθίσει, παρενέβη πιάνοντας αρχικά το (Ν)άσσο αναφέροντας του ότι δεν έχει σημασία το αποτέλεσμα, ενώ στη συνέχεια από τα όσα μπορέσαμε να ακούσουμε κάτι ανάλογο είπε και στον Παρκουρίστα.

Στη συνέχεια ακολούθησε το καθιερωμένο ζντο με τους παίκτες και των δύο ομάδων, αναμνηστικές φωτογραφίες, καθώς και λίγα λόγια από τον προπονητή του Πανιωνίου Καισαριανής που εξήγησε στα παιδιά του τη φύση της ομάδας μας.

ΥΓ: Σε κάποιο σημείο που ο Αμήχανος Άγγελος ήταν αλλαγή, άρχισε να τρέχει προς τις άδεις εξέδρες (το φιλοθεάμον κοινό καθόταν κάτω από τον ίσκιο δέντρων). Εν τέλει, αν και οι περισσότεροι νόμισαν ότι κάνει ζέσταμα, απάντησε αφοπλιστικά ότι «ήθελα να δω πως είναι».

Αδέσποτος Αθηνών

Το ποδόσφαιρο όπως το οραματιζόμαστε

…ένα κερδισμένο φάουλ κοντά στην περιοχή… ένας παίκτης-ηγέτης να παίρνει μόνος του τη μπάλα για να το εκτελέσει… τον προπονητή να μην υποδεικνύει τον εκτελεστή αλλά να παροτρύνει τους μικρούς παίκτες να σκεφτούν και να αποφασίσουν όλοι μαζί πως θα αξιοποιήσουν την ευκαιρία… μια γρήγορη «συνέλευση» παιδιών ηλικίας 7 ως 12 ετών… μια συνεργασία τριών από τους πέντε παίκτες… ο τέταρτος κάλυπτε στην άμυνα, ο πέμπτος φύλαγε το τέρμα… ένας συνδυασμός και μια σπάνια σε φαντασία εκτέλεση… το γκολ μπορεί να μπήκε, μπορεί και όχι, τι σημασία έχει άλλωστε…

Και κάπως έτσι έπεσε η ιδέα για αυτό το κείμενο, για τον τρόπο που βλέπουμε το ποδόσφαιρο και γενικότερα την παιδεία που ονειρευόμαστε ως Αδέσποτος. Αυτό είναι το μοντέλο που οραματιζόμαστε, όπως προκύπτει μέσα από τις αντιφάσεις μας, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο.

Τα παιδιά βλέπουν, παρατηρώντας άλλωστε είναι ένας τρόπος για να ρωτάς και να αναζητάς. Ακούνε και επιλέγουν ανάμεσα στις άπειρες εικόνες που λαμβάνουν και τις οποίες αντιλαμβάνονται και ερμηνεύουν με φαντασία, μακριά από τα όρια που τους θέτουμε καθώς μεγαλώνουν.

Ο ρόλος του προπονητή ακαδημιών, του παιδαγωγού και του «σημαντικού άλλου» είναι να προτείνει λύσεις, ποδοσφαιρικές και μη, από τις οποίες τα παιδιά θα επιλέξουν. Κατάλληλες ή όχι εκείνα θα μάθουν. Ο ρόλος μας είναι να ρωτήσουμε, να προβληματίσουμε και να προβληματιστούμε, όπως μας συνέβη σήμερα μετά τη φάση που περιγράψαμε στην αρχή. Αν δεν μάθουμε να κοιτάζουμε το βλέμμα του άλλου, τι νόημα έχει το δικό μας, οι δικές μας ερωτήσεις και συμβουλές. Μην ξεχνάμε, ο προπονητής θα προτείνει δεν θα επιβάλλει, τα παιδιά από την άλλη θα φανταστούν νέες πιθανές λύσεις, τις οποίες θα συζητήσουν μεταξύ τους και με τον προπονητή τους και θα επιλέξουν στη συνέχεια. Ας αποφύγουμε την απάτη που υποστηρίζει ότι ελευθερία είναι να μπορείς να διαλέξεις ανάμεσα σε συγκεκριμένες επιβεβλημένες επιλογές. Ελευθερία είναι η επιλογή μέσα από την κριτική σκέψη και όχι η γνώση και οι εμπειρίες που μεταδίδονται στα παιδιά με εντολές, τιμωρίες και πειθάρχηση σε κανόνες. Η ενεργή συμμετοχή των παιδιών στη λήψη των αποφάσεων αυξάνει τη δημιουργικότητα τους. Η ικανοποίηση που βιώνουν από το παιχνίδι, η όξυνση της περιέργειας και της φαντασίας προάγουν αυτό που πραγματικά θέλει να γίνει το παιδί. Μόνο τότε θα αγαπήσει τον αθλητισμό ως έχει, θα τον κάνει κομμάτι του. Όταν το ενδιαφέρον του προέρχεται από εσωτερικευμένους στόχους, αξίες και φιλοδοξίες. Τότε τα παιδιά μαθαίνουν να προπονούνται παίζοντας, όχι λόγω της παρουσίας του προπονητή, αλλά για την προσωπική ικανοποίηση που βιώνουν και φυσικά, για τους συμπαίκτες τους. Διότι όταν αντιμετωπίζονται ως ισότιμοι με τους μεγαλύτερους (π.χ. προπονητές), όταν αντιλαμβάνονται τις οδηγίες όχι ως διαταγές, όταν δεν αναπτύσσονται σχέσεις υπακοής, τότε δεν θα ασκήσουν εξουσία στους μικρότερους και πιο αδύναμους. Ο μεγαλύτερος θα είναι εκεί για τον μικρότερο, ο πιο έμπειρος για τον αρχάριο, ο δυνατότερος για τον πιο αδύναμο. Άλλωστε, η ελευθερία επιτυγχάνεται από την επάρκεια και την αυτονομία που βιώνει το παιδί για να θέσει στόχους και να ανταποκριθεί σε αυτούς, ατομικούς ή ομαδικούς. Ο προπονητής, με την εμπειρία, τις γνώσεις του και την αλληλεπίδραση του, μπορεί να προκαλέσει το ενδιαφέρον του παιδιού για να εξελιχθεί και να θέσει τους δικούς του στόχους. Οι προηγούμενες εμπειρίες από πετυχημένες ή αποτυχημένες προσπάθειες αποτελούν προσωπικό οδηγό παρέχοντας τη γνώση για νέες επιλογές. Πόσο διαφορετικό θα ήταν το ποδόσφαιρο και η παιδεία αν αντιμετωπιζόταν ως παιχνίδι και έκφραση συναισθημάτων ικανοποίησης, αυτονομίας, αυτάρκειας, αλληλεγγύης προς τον συμπαίκτη και όχι ως παράγωγο του σύγχρονου πολιτισμού. Πόσο ομορφότερο θα ήταν το ποδόσφαιρο αν απλά απολαμβάναμε το παιχνίδι. Άν οι Μέσι και Ρονάλντο δεν διαφημίζουν πατατάκια και αποσμητικά και απλά μας γοητεύουν με τις περίτεχνες ενέργειες τους.

Το ποδόσφαιρο για εμάς είναι επικοινωνία, συνεργασία, επιλογές, εμπειρίες. Είναι ανθρώπινες σχέσεις και ανταλλαγή συναισθημάτων μεταξύ ενηλίκων ή παιδιών που μαθαίνουν να συζητούν, να αλληλεπιδρούν και να ονειρεύονται όλοι μαζί. Να θυμίσουμε και να θυμηθούμε πως το ποδόσφαιρο δεν είναι ένα απλό άθλημα, είναι η εικόνα της κοινωνίας μας.

Αυτό που συχνά ζήσαμε ως παιδιά στις κοινωνίες που μεγαλώσαμε ήταν πως μέσα από τα καθημερινά «πρέπει» και «απαγορεύεται» προσπάθησαν να μας κλέψουν τον κόσμο μας και να τον αντικαταστήσουν με ανεκπλήρωτες επιθυμίες και ανάγκες που δεν ήταν οι δικές μας. Δυστυχώς πλέον οι επιθυμίες δεν γεννιούνται από τις ανάγκες του παιδιού και τη μοναδικότητα του, αλλά αναπαράγονται στη βάση της λογικής να ζούμε δήθεν ξέγνοιαστοι και να πεθαίνουμε τάχα ευτυχισμένοι.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι καταπιεστές απειλούνται βαθιά, όταν υπάρχουν άνθρωποι που μαθαίνουν να μην υποτάσσονται και να μην παραδίδονται, αλλά να αμφιβάλλουν, να προβληματίζονται και να συζητούν.

Αδέσποτος Αθηνών

Σχετικά με τους τελικούς Αθήνα 90-Δούκας

ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ

Η Επιτροπή Πρωταθλήματος & Κυπέλλου της ΠΕΠΣΣ ενημερώνει ότι ενόψει του 2ου Τελικού της Futsal Super League μεταξύ των Αθήνα ’90 και ΑΣΕ Δούκα, την Κυριακή 7 Μαΐου, θα εκδοθεί συγκεκριμένος αριθμός προσκλήσεων από την ΠΕΠΣΣ για την είσοδο των ΟΥΔΕΤΕΡΩΝ φιλάθλων στο κλειστό της Πολιτείας. Η διάθεση των προσκλήσεων θα γίνεται μέσω της Γραμματείας της Ένωσης και η κράτησή τους θα γίνει με την αποστολή ενός email στο pepssalas1999@gmail.com έως και την Πέμπτη 4 Μαΐου στις 12:00 (σε κάθε email θα αντιστοιχεί μία πρόσκληση). Ακόμη δεν έχουμε ενημερωθεί από το γηπεδούχο σωματείο για τον ακριβή αριθμό των προσκλήσεων. Θα τηρηθεί αυστηρή σειρά προτεραιότητας“.

Αυτή είναι η πρώτη ανακοίνωση που θα διαβάσει κανείς αν μπει στο site της ΠΕΠΣΣ, και δυστυχώς δεν πρόκειται για φάρσα. Η ανωτέρω αστειότητα πραγματοποιήθηκε.
Φυσικά, αφορμή για τη συγκεκριμένη απόφαση και πρακτική αποτελεί το γεγονός ότι πριν μερικούς μήνες, μετά τη λήξη του αγώνα του πρωταθλήματος μεταξύ των σημερινών φιναλίστ και διεκδικητών του τίτλου, κάποιοι άγνωστοι, χωρίς να έχει εξακριβωθεί επίσημα εάν προέρχονταν από το κοινό του αγώνα ή όχι, μετά το τέλος του παιχνιδιού επιτέθηκαν και προπηλάκισαν τον πρόεδρο της ΠΕΠΣΣ και της Αθήνας ’90.
Αξίζει να σημειωθεί ότι τότε, στο συγκεκριμένο παιχνίδι-ντέρμπυ, η ένταση και τα νεύρα ήταν έκδηλα πολύ περισσότερο εντός του αγωνιστικού χώρου, καθώς οι ποδοσφαιριστές των δυο ομάδων είχαν συχνά αντεγκλήσεις και μικρής έκτασης συγκρούσεις. Αν και αυτό σε έναν βαθμό δικαιολογείται, πάνω στην έξαψη του παιχνιδιού, ωστόσο είναι εμφανές ότι το κλίμα δυναμιτίζεται εύκολα και οι παράγοντες των ομάδων δεν δρουν πυροσβεστικά.
Με αφορμή τα ανωτέρω, ακολούθησε μια Γ.Σ. της ΠΕΠΣΣ, στην οποία παρευρεθήκαμε κι εμείς. Δυστυχώς εκεί, αν και ζητήθηκε αρκετές φορές, απ’ ότι φαίνεται κανείς δεν έκανε την απαραίτητη αυτοκριτική. Αυτό που ακούστηκε κατ’ επανάληψη από ορισμένους, χωρίς ωστόσο να υπάρξει σύμφωνη γνώμη από την πλειοψηφία των παρισταμένων, ήταν η επιθυμία για λήψη μέτρων κατά των επεισοδίων, πλην όμως ο πυρήνας των μέτρων αυτών ήταν κατασταλτικός και αποτρεπτικός, αντί εκπαιδευτικός και προληπτικός.
Συγκεκριμένα ακούστηκαν “ευφυείς” ιδέες περί απαγόρευσης μετακινήσεων οργανωμένων οπαδών, διεξαγωγή αγώνων κεκλεισμένων των θυρών και άλλα ευφάνταστα. Τελικά αποδείχθηκε ότι αυτές οι τραγικά γελοίες σκέψεις έγιναν πράξη.

Αναλογίστηκε κανείς από όσους έλαβαν τη σχετική απόφαση για τα ακόλουθα;

  • Την τρομοκρατία που καλλιεργείται στις συνειδήσεις των παιδιών που ασχολούνται με το άθλημα όταν δεν μπορούν να δουν τον τελικό του πρωταθλήματος, σε συνδυασμό με τις εικόνες από το πανθεσσαλικό;
  • Το γεγονός ότι πολλοί μιλούν για την ανάπτυξη του αθλήματος όταν τελικά δεν έχουμε πρόσβαση στον τελικό του πρωταθλήματος τόσο με τις κλειστές θύρες όσο και με την απουσία ζωντανής μετάδοσης.
  • Το ότι στο χώρο της σάλας δεν υπάρχουν δα και οι οργανωμένοι οπαδοί που θα προκαλέσουν το πρόβλημα και σε κάθε περίπτωση το ζήτημα “οργανωμένοι οπαδοί” σηκώνει μεγάλη κουβέντα.
  • Το ποδόσφαιρο σάλας είναι ερασιτεχνικό άθλημα και ανοιχτό στο κοινό. Η διανομή προσκλήσεων κατά το δοκούν δε συνάδει με αυτή τη λογική.
  • Την εικόνα και την αναπαραγωγή της βίας πολλές φορές την καλλιεργούμε οι ίδιοι με τις επιλογές μας (πχ. Συμπεριφορά προπονητών και παραγόντων ενώπιον παιδιών, φιλάθλων και γονέων κ.α)
  • Τι σημαίνει αλήθεια η φράση “ουδέτεροι φίλαθλοι”; Οι φίλαθλοι είναι φίλαθλοι.

Δεν θα χρησιμοποιήσουμε ρήματα όπως, “καταγγέλλουμε” , “οικτίρουμε” κτλ διότι το περιστατικό είναι πέραν κάθε λογικής αντιμετώπισης. Θεωρούμε τόσο τραγικά γελοία και αστεία την απόφαση αυτή, που πραγματικά ο,τι και να πούμε είναι μάταιο. Όσοι νομίζουν ότι διαφυλάσσουν κάτι με τη λήψη τέτοιου είδους άστοχων αποφάσεων να αναλογιστούν τι χάνουν. Τέτοιες κινήσεις δημιουργούν τις προϋποθέσεις για εφαρμογή εκ του πλαγίου, μέτρων τα οποία είμαστε αντίθετοι και θεωρούμε ότι δεν συνάδουν με τα ερασιτεχνικά και αθλητικά ιδεώδη, ενώ αντίθετα αντί να προσελκύουν τον κόσμο στο εν λόγω σπορ, τον απωθούν. Ελπίζουμε δε, όλη αυτή η φάρσα να οφείλεται σε παρανόηση και όχι σε σκοπιμότητα.

Ας σοβαρευτούμε αν θέλουμε να μας βλέπουν.

Αδέσποτος Αθηνών
Απ’ το ποδόσφαιρο που ‘ρχομαστε!

Ανασκοπήσεις 1ης 2ης και 3ης αγωνιστικής

Αδέσποτος Αθηνών 2 – 10 Πρωτέας Ζωγράφου

Παλάς Λαγονησίου 2 – 3 Αδέσποτος Αθηνών

Κόμπρα 7 – 2 Αδέσποτος Αθηνών

Περίπου 1 μήνα μετά το προσωρινό τέλος των αγωνιστικών υποχρεώσεων του Αδέσποτου, αυτές…ξαναξεκίνησαν, λόγω του πρωταθλήματος «Ευ Αγωνίζεσθαι». Εδώ μπορείτε να διαβάσετε τους λόγους συμμετοχής:
http://adespotosathinon.espivblogs.net/2017/04/04/%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%bf%ce%b9-%cf%83%cf%85%ce%bc%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%bf%cf%87%ce%ae%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%bf-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%bd%ce%bf%cf%85%ce%ac-%ce%b5%cf%85-%ce%b1%ce%b3%cf%89%ce%bd/#respond

Το ξεκίνημα αναμενόταν το λιγότερο δύσκολο, αφού πρώτος αντίπαλος έμελλε να είναι ο Πρωτέας Ζωγράφου, μία ομάδα που είχε καταλάβει την τέταρτη θέση στο πρωτάθλημα της Α΄κατηγορίας.

Η λογική έλεγε ότι το παιχνίδι θα ήταν μια τυπική διαδικασία, αφού υπάρχει σαφέστατα διαφορά κλάσης ανάμεσα στις δύο ομάδες, αλλά επειδή στο Futsal, το πινκ πονκ, το στίβο και την τοξοβολία ποτέ δεν ξέρεις, ο αγώνας αναμενόταν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ήταν άλλωστε η πρώτη φορά που τα σκυλιά θα επιχειρούσαν να «δαγκώσουν» μία τόσο δυνατή ομάδα.

Ο Αδέσποτος παρατάχθηκε με τον Μανιακό Δικηγόρο κάτω από τα δοκάρια, ενώ ξεκίνησαν το Ατσάλινο Τείχος, το Γυάλινο Πριόνι, ο Καλοκαίρης και η Δεύτερη Διάσταση. Ο Πρωτέας, με συνεχή κίνηση στο παιχνίδι του και αστραπιαίες, τουλάχιστον για τα δεδομένα των παικτών του Αδέσποτου εναλλαγές της μπάλας, δημιούργησε εξαρχής ευκαιρίες που όμως δεν εκμεταλλέυτηκε. Αυτό έγινε με την είσοδο της δεύτερης τετράδας, που αποτελούταν από τους Syperfoods Βλάχο, Urban Αρουραίο, Σκονισμένο Έφηβο και Χαμένη Μιλιά, όταν σε ένα σουτ από την αριστερή πλευρά ο Μανιακός Δικηγόρος έχασε τον προσανατολισμό του, βρέθηκε εκτός εστίας και η μπάλα κατέληξε στα δίχτυα. Στη συνέχεια, τα σκυλιά προσπάθησαν να πιέσουν, χωρίς όμως επιτυχία, αφού ο Πρωτέας έσπαγε εύκολα την πίεση και με γρήγορες αντεπιθέσεις έφθασε και σε άλλα τέσσερα γκολ διαμορφώνοντας το 0-5 (!) του ημιχρόνου, αναγκάζοντας την κερκίδα να φωνάξει : «Αδέσποτε σ’ αγαπώ, Αδέσποτε είσαι ένας, πέντε στο δεκάλεπτο δεν έφαγε κανένας».

Στο δεύτερο ημίχρονο, μετά και τη συνέλευση όπου επισημάνθηκαν τα τακτικά λάθη, τα πράγματα βελτιώθηκαν αισθητά –όπως άλλωστε συνηθίζεται να γίνεται, με τον Αδέσποτο να μας συνηθίζει να πετυχαίνει ανατροπές (προσεχώς). Η διαφορά του σκορ όμως, καθώς και η ποιότητα του αντιπάλου, αυτή τη φορά δεν επέτρεπαν κάτι τέτοιο. Μετά από ένα καλό διάστημα, έγινε το 0-6 από λάθος του Καλοκαίρη, αλλά λίγο μετά ο Βλάχος Super Foods έβγαλε μια ωραία κάθετη πάσα στον Σκονισμένο Έφηβο, αυτός νικήθηκε στο τετ α τετ, αλλά λειτουργώντας ψύχραιμα και αλτρουιστικά, ο έμπειρος φορ πάσαρε στην Χαμένη Μιλιά, που από κοντά με πλασέ έστειλε την μπάλα στο παραθυράκι της εστίας του Πρωτέα. Ο Πρωτέας πέτυχε δύο ακόμα γκολ, παρά την βελτιωμένη άμυνα των Αδέσποτων, και παρόλο που ο Καβατζής και ο Σερ-μπάστιαν με εκπληκτικές αμυντικές προσπάθειες, αποσόβησαν γκολ με τάκλιν πάνω στην γραμμή. Η Δεύτερη Διάσταση πέτυχε το γκολ που τόσο έψαχνε με κλέψιμο και όμορφο πλασέ, για να ολοκληρωθεί το παιχνίδι με άλλα δύο γκολ του Πρωτέα για το τελικό 2-10.

Μία εβδομάδα μετά, οι παίκτες και οι λιγοστοί ηρωικοί οπαδοί του Αδέσποτου επισκέφθηκαν το Λαγονήσι, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τον τοπικό Παλάς, σε ένα παιχνίδι που ξυπνούσε ευχάριστες μνήμες, αν λάβουμε υπόψη ότι στο πρωτάθλημα τα σκυλιά πραγματοποιώντας μία έξοχη εμφάνιση είχαν επικρατήσει με 4-8 (!).

Ο Παλάς παρουσιάστηκε, πολύ βελτιωμένος σε σχέση με τον αγώνα πρωταθλήματος (καθοριστική σε αυτό η συμμετοχή ως παίχτη, του προπονητή του), ο Αδέσποτος πιθανώς σκεφτόταν ήδη τις διακοπές, και κάπως ετσι το ημίχρονο έκλεισε με τους γηπεδούχους να προηγούνται 1-0, μετά από όμορφη ντρίπλα του επιθετικού τους στο Βλάχο Superfoods και εξίσου όμορφο γύρισμα και τελείωμα. Το μόνο αξιόλογο που είχε να παρουσιάσει ο Αδέσποτος, ήταν ένα γιουρούσι του Βλάχου, του οποίου όμως το σουτ σταμάτησε στο δοκάρι και έπειτα στην γραμμή.

Συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια, συνηθισμένοι και οι Αδέσποτοι στο να βρίσκονται πίσω στο σκορ στο ημίχρονο. Το φάσμα της ήττας ωστόσο έγινε πιο ορατό, όταν με την έναρξη του β’μέρους, το Γυάλινο Πριόνι μάλλον θαύμασε τον αντίπαλο παίκτη να σκοράρει εξ’ επαφής μετά από σουτ στο δεύτερο δοκάρι από στημένη φάση.

2-0 και τελείως ανεξήγητα, ο Αδέσποτος άρχισε να παίζει καλά. Αρχικά ήταν η Χαμένη Μιλιά που από αρκετά κοντινή απόσταση, σουτάροντας με πλασέ με το δεξί, αναπτέρωσε τις ελπίδες των σκυλιών. Δεν πρέπει να πέρασαν δύο λεπτά, και με μία κίνηση που γνωρίζουν όλοι όσοι έχουν δει έστω και δέκα λεπτά αγώνα του Αδέσποτου, ο Βλάχος Superfoods πήρε την μπάλα με το δεξί, προσποιήθηκε και φέρνοντας την στο αριστερό, σούταρε ισοφαρίζοντας και αφιερώνοντας το γκολ στην εξέδρα και συγκεκριμένα στο Κολοβό Φίδι, που στηρίζει παντού και πάντα τις προσπάθειες της ομάδας.

Το νερό είχε μπει στο αυλάκι, και τα σκυλιά ήταν αποφασισμένα να πιουν και να ξεδιψάζουν. Πιο διψασμένη αποδείχθηκε η Δεύτερη Διάσταση, που έκλεψε την μπάλα από αντίπαλο στον χώρο του κέντρου και με έξοχο μυτάκι (πως αλλιώς) έδωσε για πρώτη φορά το προβάδισμα.

Ο Παλάς στη συνέχεια πίεσε αρκετά, αλλά άλλοτε το δοκάρι κι άλλοτε ο εκπληκτικός, ο κορυφαίος του αγώνα, Μικρόσωμος Γίγαντας που με τις αποκρούσεις του πιστοποίησε την φόρμα του, οδήγησαν τον Αδέσποτο στην νίκη. Σημαντική νίκη για τον Αδέσποτο, έστω κι αν η εμφάνιση του δεν ήταν τόσο εντυπωσιακή όσο στο κανονικό πρωτάθλημα.

Οι διακοπές πάντα είναι ύπουλες. Το γεγονός αυτό αγνοήθηκε από τους Αδέσποτους, που τόλμησαν να πάνε απροπόνητοι για δύο βδομάδες (!) στο παιχνίδι με την Κόμπρα, ενάντια στην οποία μετρούσαν μία νίκη και μία ήττα. Η απραξία, σε συνδυασμό με την κόπωση από το απόγευμα του Σαββάτου και το τουρνουά του Ανάποδου Χαλκίδας (για το οποίο θα ενημερωθείτε σε επόμενο επεισόδιο).

Τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν καθόλου καλά. Η Κόμπρα, πολύ πιο έτοιμη εκμεταλλεύτηκε την νωχελικότητα των παικτών του Αδέσποτου και προηγήθηκε με διαγώνιο σουτ από νωρίς. Το κλέψιμο του Σερ-μπάστιαν, έδωσαν τη δυνατότητα στη Δεύτερη Διάσταση να ισοφαρίσει με ωραίο αριστερό σουτ, σκοράροντας για τρίτο συνεχές παιχνίδι στη διοργάνωση, αλλά τα λάθη συνεχίστηκαν και σε φαινομενικά ακίνδυνες φάσεις ο Αδέσποτος δέχθηκε δύο τέρματα. Προς το τέλος του ημιχρόνου ήρθε η αντίδραση. Η Δεύτερη Διάσταση σούταρε, το σουτ ναι μεν αποκρούσθηκε, αλλά το Μελωδικό Καπέλο με πλασέ στην ανυπεράσπιστη εστία ξαναέβαλε τα σκυλιά στο παιχνίδι.

Η πίεση συνεχίσθηκε τόσο στο τέλος του ημιχρόνου, όσο και στις αρχές του δευτέρου, με τον Βλάχο να χάνει σημαντική ευκαιρία με κίνηση πίβοτ. Λίγο μετά ήρθε το 4-2 και κάπου εκεί επήλθε η κατάρρευση με την Κόμπρα να «τσιμπάει» άλλες 3 φορές τα σκυλιά, που εμφανώς επηρεασμένα από την απραξία, αδυνατούσαν να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις του αγώνα.

Να ευχηθούμε περαστικά στο Γυάλινο Πριόνι, που αποχώρησε νωρίς με ενοχλήσεις για ακόμη μία φορά στο γόνατο και τις ευχές να μετεξελιχθεί σε σιδερένιο πριόνι.

Φιλικό ακαδημίας (Άγιαξ – Αδέσποτος)

Αγιαξ Γερακα-Αδέσποτος Αθηνών: 3-1
Η αρχή είχε γίνει περίπου δύο μήνες πριν. Σε ένα παιχνίδι που είχε ικανοποιήσει ακόμα και τον πιο απαιτητικό φίλαθλο, τα κουτάβια του αδέσποτου με μία ανεπανάληπτη (;) ανατροπή είχαν επικρατήσει 4-5 του Πανελληνίου. Η συνέχεια των φιλικών παιχνιδιών, καθυστέρησε αρκετά, αλλά έγινε το Σάββατο 1 Απριλίου, στο Γέρακα, πολύ μακριά από τις περιοχές που συνήθως κινούνται τα παιδιά της ακαδημίας.
Ένεκα της ημέρας, αρκετοί είχαν διάθεση πειράγματος…Ο Αμήχανος Άγγελος εμφανίστηκε με επίδεσμο στο πόδι του, υποκρινόμενος τον τραυματισμένο…
Η απόσταση επέφερε και την καθυστέρηση κάποιων παιδιών, με τους Παρωνάλντο, Βραχύσωμη Βολίδα και Σκοτεινή Τσιρίδα να έρχονται τρέχοντας για να μην χάσουν τα πρώτα λεπτά του αγώνα. Αυτή την φορά, ο αγώνας θα διεξαγόταν σε μεγαλύτερο γήπεδο (8Χ8), μια πραγματικότητα τελείως καινούρια, αφού πλέον οι χώροι που θα έπρεπε να κινούνται ήταν πολύ μεγαλύτεροι.
Κάτω από τα δοκάρια κάθισε ο Μανόλο, ο οποίος αγωνίστηκε (δίνοντας τον καλύτερο εαυτό του) «δανεικός» από τον Άγιαξ, στην άμυνα ο Παρωνάλντο, ο Παρκουρίστας και η Καμήλα της Ερήμου, στο κέντρο ο Αμήχανος Άγγελος, η Βραχύσωμη Βολίδα, ο Μαχρέζ των Πετραλώνων και η Σκοτεινή Τσιρίδα, ενώ στην επίθεση ξεκίνησε η Χαμένη Μιλιά για να αντικατασταθεί λόγω τραυματισμού και ανωτέρας βίας από το Γελαστό Κουτάβι.
Ο Άγιαξ, περισσότερο συνηθισμένος στις διαστάσεις του γηπέδου (και λίγο μεγαλύτερος σε ηλικία), ξεκίνησε πιο επιθετικός, ωστόσο, είτε ο Μανόλο με τις αποκρούσεις του, είτε οι εντυπωσιακές κόντρες με τάκλιν που έβαζαν ο Παρωνάλντο και ο Αμήχανος Άγγελος, δημιουργώντας έτσι ένα τείχος μπροστά από την περιοχή του Αδέσποτου, δεν επέτρεπαν στους γηπεδούχους να φθάσουν στο γκολ. Παράλληλα, η Σκοτεινή Τσιρίδα άρχισε να μοιράζει όμορφα το παιχνίδι, συνεργαζόμενος κυρίως με την Βραχύσωμη Βολίδα και το Μαχρέζ των Πετραλώνων. Έτσι, σιγά σιγά ο Αδέσποτος άρχισε να ισορροπεί το παιχνίδι και να βγαίνει δειλά δειλά και στην επίθεση.


Ο Μαχρέζ των Πετραλώνων. Δεκάρι παλαιάς κοπής.

Σε μία από τις επιθέσεις η μπάλα έφθασε στον Παρκουρίστα, ο οποίος είχε προωθηθεί (η αλήθεια είναι ότι περισσότερο έπαιζε δεξιά στην επίθεση, παρά δεξιά στην άμυνα) και με ένα όμορφο διαγώνιο σουτ εκτός περιοχής άνοιξε το σκορ! Ο Αδέσποτος, ως γνωστόν δεν συνηθίζει να προηγείται στα παιχνίδια του, ανεξαρτήτως ηλικίας.

Πολυκοσμία στα καρέ του Άγιαξ

Παρά τις διαρκείς επιθέσεις του Άγιαξ το 1-0 παρέμενε. Στις δυσκολίες ήρθε να προστεθεί και ο τραυματισμός της Καμήλας της Ερήμου, που όμως συνήθισε να αγωνίζεται κάνοντας συχνές επισκέψεις στον πάγκο προκειμένου να ξεκουραστεί.
Η πίεση του Άγιαξ τελικά καρποφόρησε 20 λεπτά πριν το τέλος με διαγώνιο σουτ από πλάγια θέση. Η κούραση γινόταν ολοένα και πιο φανερή στους παίκτες του Αδέσποτου, με τον Παρωνάλντο να προσπαθεί να σώσει οτιδήποτε σωζόταν, κάτι που όμως ήταν αδύνατο, καθώς ο Άγιαξ στα τελευταία λεπτά πέτυχε ακόμα δύο γκολ που πανηγυρίστηκαν δεόντως. Ο Αδέσποτος προσπάθησε να αντιδράσει στο λίγο χρόνο που απέμενε, αλλά η κούραση και η έλλειψη αλλαγών δεν του επέτρεψε να έχει την απαιτούμενη ενέργεια για να το κάνει.
Μετά το πρώτο φιλικό και την τρομερή νίκη με ανατροπή που σκόρπισε ενθουσιασμό σε παίκτες, προπονητές και γονείς, ήρθε και η ήττα. Μία από τις πολλές ήττες που θα ακολουθήσουν, όπως θα ακολουθήσουν και πολλές νίκες. Κάθε ήττα είναι απολύτως λογικό να στενοχωρεί ένα παιδί, ακόμα κι αν έχει διασκεδάσει, παίξει και περάσει καλά. Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που γεννά έντονα συναισθήματα σε όσους το παίζουν ή το παρακολουθούν, πόσο μάλλον αν πρόκειται για μικρά παιδιά. Ο χαρακτήρας ενός παιδιού, πλάθεται μέσα από τις χαρές και τις λύπες, τους ενθουσιασμούς και τις απογοητεύσεις. Αυτό που έχει σημασία είναι στο τέλος να βρίσκεται μαζί με τους συμπαίκτες και τους ¨αντιπάλους¨ του και να δίνει τον « όρκο » ότι η επόμενη βδομάδα θα το βρει και πάλι στο γήπεδο να κάνει αυτό που του αρέσει…Να παίξει, να χαρεί και να ενθουσιαστεί, να λυπηθεί και να απογοητευθεί.

Άγιαααααααξ…Αδεσποτοοοοοος

Λόγοι συμμετοχής στο τουρνουά “Ευ αγωνίζεσθαι”

Το πάθος που έχουμε ως ατομικότητες αλλά και ως ομάδα, διατηρώντας τη λογική της αυτοοργάνωσης, συνδιαμόρφωσης και ισότητας, είναι το κύριο στοιχείο δημιουργίας και ύπαρξης του Αδέσποτου Αθηνών. Προωθώντας μέσα από αυτές τις αξίες, τον υγιή αθλητισμό, θέτουμε τις βάσεις για τη δημιουργία και άλλων όμοιων εγχειρημάτων, δίχως χορηγούς και χορηγίες, δίχως τραμπουκισμούς, μαφιόζικες συμπεριφορές και ανακοινώσεις νταβατζιλίδικου χαρακτήρα, όπως η πρόσφατη ανακοίνωση της ΠΕΠΣΣ που αφορά την υποχρεωτική συμμετοχή όλων των ομάδων της Α’ και Β’ εθνικής, που δεν πέρασαν στην φάση των playoffs, σε τουρνουά υπό την “αιγίδα” της.
Στην αρχική προκήρυξη της διοργάνωσης, είχε ανακοινωθεί η διεξαγωγή του τουρνουά «Ευ αγωνίζεσθαι», μετά το τέλος της κανονικής περιόδου, χωρίς περαιτέρω λεπτομέρειες. Όταν η ΠΕΠΣΣ αντιλήφθηκε προσπάθειες συγκρότησης ενός άλλου τουρνουά,θεωρώντας ότι αυτό θα προσελκύσει την πλειονότητα των ομάδων, θυμήθηκε να ανακοινώσει με επιβλητικό τρόπο (και κεφαλαία bold γράμματα), ότι η συμμετοχή στο «Ευ αγωνίζεσθαι» είναι υποχρεωτική. Όταν ρωτήσαμε, αν θα υπάρξουν κυρώσεις σε περίπτωση αποχής κάποιας ομάδας, πήραμε μια ασαφή απάντηση του τύπου «ότι λέει η ανακοίνωση».
Άποψη μας είναι ότι αυτό έγινε σκόπιμα λόγω φιλονικιών στο εσωτερικό της ΠΕΠΣΣ για τα συμφέροντα μιας μερίδας παραγόντων.Σε αυτό το σημείο θέλουμε να τονίσουμε πως εμείς δεν τασσόμαστε υπέρ καμίας πλευράς,καθώς ό,τι ισχύει για την διοίκηση της ένωσης, ισχύει και για το άλλο ρεύμα που θεωρούμε ότι έχει δημιουργηθεί με σκοπό να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη. Μέσω της εσωτερικής μας συνέλευσης αποφασίσαμε να συμμετάσχουμε στο «Eυ αγωνίζεσθαι», διατηρώντας τις επιφυλάξεις και τους προβληματισμούς μας,υπογραμμίζοντας την προχειρότητα του συγκεκριμένου τουρνουά αλλά και των γενικότερων αποφάσεων της ένωσης. O λόγος που θα συμμετάσχουμε είναι γιατί θέλουμε να παρεμβαίνουμε πάντα εκ των έσω καθώς ως Αδέσποτος Αθηνών θεωρούμε σημαντικό το αγωνιστικό κομμάτι αλλά ακόμη σημαντικότερο το να προβάλουμε τις αξίες και τα ιδανικά μας μέσα από αυτό.

ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ μας να γινόμαστε αγκάθι στις ορέξεις σας όποιες και αν είναι αυτές

Αδέσποτος Αθηνών 3-4 Μινώταυρος Β΄

Η αυλαία του φετινού πρωταθλήματος έπεσε στο κλειστό γήπεδο του Ταύρου για τον Αδέσποτο Αθηνών, σε ένα παιχνίδι που ήταν τυπικά γηπεδούχος.

Η αρχική σύνθεση, αποτελούμενη από τους Μανιακό Δικηγόρο, Ατσάλινο Τείχος, Πρίο, Δεύτερη Διάσταση και Μελωδικό Καπέλο. Τα σκυλιά πραγματοποίησαν πολύ καλό ξεκίνημα, με το βρισκόμενο σε δαιμονιώδη φόρμα Μελωδικό Καπέλο να είναι αυτός που «γάβγισε» πρώτος, καθώς με ένα κεραυνό λίγο μπροστά από το κέντρο άνοιξε το σκορ.

Ο Μινώταυρος, ο οποίος παρατασσόμενος με αρκετούς παίκτες και από την Α’ ομάδα, παρουσιάστηκε πολύ ποιοτικός, απάντησε γρήγορα πραγματοποιώντας σε σύντομο χρονικό διάστημα την ανατροπή. Η Δεύτερη Διάσταση όμως είχε άλλη άποψη και με ακόμα ένα γκολ για φέτος έστειλε τις ομάδες ισόπαλες στα αποδυτήρια.

Και στο δεύτερο ημίχρονο το παιχνίδι ήταν ισορροπημένο, με τις δύο ομάδες να φλερτάρουν με το προβάδισμα. Η δεύτερη τετράδα με τους Βλάχο Superfoods, Πονεμένο Μπεμπέτο, Χαμένη Μιλιά και Καλοκάιρη, εμφανιζόταν πολύ καλή αμυντικά, αλλά πιο ακίνδυνη επιθετικά.

Ο Μινώταυρος με μια πολύ ωραία ενέργεια του Ταχυδύναμου Ταύρου προηγήθηκε, ενώ λίγο αργότερα μια από τις λίγες στιγμές μαγείας του Χαρι Ματαχαρι στον αγώνα έκανε το 4-2.

Τα αδέσποτα, όπως συνηθίζουν προσπάθησαν για μία ακόμα ανατροπή τον τελευταίο καιρό, μείωσαν με τον αποθεραπευθέντα Πρίο, που σκόραρε για πρώτη και τελευταία φορά φέτος, άγγιξαν την ισοφάριση με τον Σεβαστικό Ντράμερ που μπορεί να μην σκόραρε, είχε όμως το πρώτο του δοκάρι!

Το παιχνίδι, το οποίο όπως και το αντίστοιχο του πρώτου γύρου πραγματοποιήθηκε σε πολύ ευχάριστο κλίμα, με αμφότερες τις ομάδες να δείχνουν άψογη συμπεριφορά, ολοκληρώθηκε με το Μινώταυρο να επικρατεί στα σημεία με 4-3.

Να σημειωθεί η εξαιρετική παρουσία των τερματοφυλάκων Μανιακού Δικηγόρου και Βραχύσωμου Γίγαντα που μοιράστηκαν τον χρόνο.

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ-ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΑΘΗΝΩΝ

   Πρωταθλητής Καλλιθέας  3 – 3 Αδέσποτος Αθηνών

Το 2017 είχε ξεκινήσει -απρόσμενα- καλά για τον Αδέσποτο (Αθηνών) σε αγωνιστικό επίπεδο. Θαρρείς πως η νίκη με το Καλαμάκι «ξεκλείδωσε» τους παίκτες της ομάδας, που παίζοντας πιο ελεύθερα, είχαν καταφέρει να μείνουν 4 παιχνίδια αήττητοι μετρώντας 3 νίκες και 1 ισοπαλία (στους Θρακομακεδόνες). Αυτό το αήττητο σερί δοκιμαζόταν στην Καλλιθέα, σε ένα γήπεδο, στο οποίο ο Αδέσποτος έχει εξαιρετική παράδοση, όχι όμως ενάντια στον Πρωταθλητή, αλλά στον Ολυμπιακό.

Η απουσία του πρώτου σκόρερ της κατηγορίας  Σούλο, λόγω σοβαρού τραυματισμού (Περαστικά παικταρά), μετέτρεψε τον δεύτερο στην βαθμολογία Πρωταθλητή σε τρωτή ομάδα,στερώντας (θεωρητικά) μία σημαντική πηγή θεάματος για τους αρκετούς οπαδούς και φίλους που ακολούθησαν και στο κλειστό της Καλλιθέας.

Ο Αδέσποτος ξεκίνησε με νεκρονιακή σε μεγάλο ποσοστό σύνθεση και συγκεκριμένα τους :Ραντούλιτσα, Δεύτερη Διάσταση, Πονεμένο Μπεμπέτο, Χαλαρό Κοντράκια και Σκονισμένο Έφηβο. Ο Πρωταθλητής, παρά την απουσία του ταχύτατου Σουλοβάρι, έχοντας παίκτες με εμπειρία, ξεκίνησε αρκετά πιεστικά, ωστόσο τα σκυλιά αμύνονταν επαρκώς.

Το παιχνίδι κυλούσε χωρίς ιδιαίτερες ευκαιρίες με τον Πρωταθλητή να έχει την πρωτοβουλία, οι αλλαγές έγιναν με τους Ατσάλινο Τείχος, Urban Αρουραίο, Σερ-μπάστιαν και Μελωδικό καπέλο να μπαίνουν στο γήπεδο. Οι οπαδοί μετά την εκπληκτική εμφάνιση του Αρουραίου περίμεναν πολλά, αλλά ο Αρουραίος είναι παίκτης ψυχολογίας. Ο Καλοκαιρινός Καφές αρχικά, κι ο τραυματισμένος Βλάχος Superfoods προσπάθησαν να τονώσουν την ομάδα, που ισορρόπησε το παιχνίδι, ωστόσο πλην των ατομικών ενεργειών του Μελωδικού Καπέλου δεν απειλούσε.

Το 0-0 έμεινε μέχρι 6 λεπτά πριν το τέλος του ημιχρόνου. Σε εκείνο το σημείο ο Πονεμένος Μπεμπέτο και ο Σκονισμένος Έφηβος δεν συννενοήθηκαν σωστά, ο Αγαθός Γίγαντας του Πρωταθλητή έκλεψε την μπάλα, πάσαρε κι ο Ραντούλιτσα νικήθηκε για πρώτη φορά.

Η απάντηση ήταν άμεση. Το Μελωδικό Καπέλο με διαδοχικές τρίπλες έφθασε στην περιοχή, ανατράπηκε κι ο Αδέσποτος βίωσε το πρωτόγνωρο για φέτος συναίσθημα να κερδίζει πέναλτι. Το Μελωδικό Καπέλο σημάδεψε γωνία, η μπάλα πήγε στο κέντρο, αλλά πέρασε πάνω απ’το κεφάλι του τερματοφύλακα. 1-1 και άπαντες αισιοδοξούσαν για το μέλλον του αγώνα.

Στην επόμενη φάση, όμως, μία αμυντική αδράνεια έδωσε το δικαίωμα στον Πρωταθλητή να προηγηθεί εκ νέου. Σαν να μην έφθανε αυτό λίγο πριν το τέλος του ημιχρόνου ο Urban Αρουραίος, αρνούμενος πεισματικά να απομακρύνει την μπάλα, επέλεξε να κάνει ένα «τεχνικό χτύπημα» πάνω σε παίκτη του Πρωταθλητή, που αφού τον ευχαρίστησε πραγματοποίησε το 3-1.

Ημίχρονο, προβληματισμός στις τάξεις του Αδέσποτου για την κάπως ανεμική εμφάνιση, αλλά και αποφασιστηκότητα για επιστροφή στο ματς, αφού η διαφορά των δύο γκολ σίγουρα ήταν αναστρέψιμη.

Πράγματι! Στην επανάληψη τα «σκυλιά» μπήκαν δυναμικά πιέζοντας ψηλά τον Πρωταθλητή και έχοντας την κατοχή της μπάλας. Το κλέψιμο και το διαγώνιο σουτ της Δεύτερης Διάστασης έφερε το 3-2, ενώ λίγο μετά ο ίδιος παίκτης, που ανέβασε κατακόρυφα την απόδοσή του είχε και δοκάρι! Ο Ραντούλιτσα αποσοβούσε τον κίνδυνο στις λίγες αμυντικές αδράνειας, και η ισοφάριση έμοιαζε θέμα χρόνου.

Όπερ και εγένετο. 2 λεπτά πριν το τέλος, ο Αδέσποτος πιέζει ψηλά, Καλοκαιρινός Καφές και Σκονισμένος Έφηβος συνδυάζονται, ο τελευταίος πασάρει στη Δεύτερη Διάσταση που με το καθιερωμένο μυτάκι ισοφαρίζει!

Η αγωνία στο κόκκινο, το κοινό παραληρεί, ο έμπειρος Πρωταθλητής παίζει πέμπτο παίκτη, ψάχνοντας την νίκη. Καλοκαιρινός Καφές και Δεύτερη Διάσταση αποτυγχάνουν να σκοράρουν από μακριά και να εκμεταλλευτούν την κακή κυκλοφορία των Καλλιθεατών. Ο Πρωταθλητής κυκλοφορεί καλύτερα, η μπάλα όμως περνάει άουτ. Ο Ραντούλιτσα ψάχνει την Δεύτερη Διάσταση που αυτή τη φορά δεν σουτάρει, αλλά πλησιάζει προς το τέρμα. Μάλιστα, επιχειρεί να αποφύγει και τον τελευταίο αμυνόμενο, τον περιβόητο γίγαντα Τομασέν, τα καταφέρνει και εκεί που είναι έτοιμος να σκοράρει η μπάλα του γλιστράει ελάχιστα και περνάει άουτ. Λίγα μόλις δευτερόλεπτα απομένουν, το παιχνίδι τελειώνει, με τον Αδέσποτο να συνεχίζει τις ικανοποιητικές εμφανίσεις που αυτή τη φορά συνοδεύονται και από θετικά αποτελέσματα, μένοντας για πέμπτο ματς αήττητος. Επρόκειτο για την πέμπτη συνολικά ισοπαλία!

Σε άψογο κλίμα διεξήχθη το παιχνίδι, όπως άλλωστε συνηθίζεται με τον Πρωταθλητή Καλλιθέας.

Ανασκόπηση τιτανομαχίας γονιών – παιδιών

Η ιδέα για την διεξαγωγή φιλικού αγώνα μεταξύ των παιδιών και γονιών και λοιπών φίλων της ακαδημίας, προκάλεσε ενθουσιασμό και στις δύο πλευρές. Χιλιοειπωμένο, αλλά μάλλον ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα: το παιχνίδι έχει την μαγική ιδιότητα να μετατρέπει σε «χαζοχαρούμενα» παιδάκια τον οποιοδήποτε.

Παρά το αίτημα για αναβολή του αγώνα, το οποίο τέθηκε από παίκτη της ομάδας των γονέων (λόγω λουμπάγκου, το γήρας ουδείς ενίκησε), ο αγώνας διεξήχθη κανονικά. Η ομάδα των γονέων αντιμετώπισε κατά σειρά δύο ομάδες παιδιών. Η πρώτη ομάδα αποτελούταν από τους Βραχύσωμη βολίδα, Παρωνάλντο, Aμήχανο Άγγελο, Γελαστό κουτάβι, Κουλοχέρη, Εκκωφαντική Βροντή και Κινούμενη Άμμο. Οι γονείς παρατάχθηκαν με τον Σεφ κάτω απ’ τα δοκάρια, την Βραχύσωμη Εξτρέμ στα δεξιά, τον Παρωναλντίνιο στο κέντρο, τον Ομιλητικό Περιπτερά να περιφέρεται, τον Γκρίζομάλλη Θείο στα αριστερά και τον Θηλυκό Ιντσάγκι στην επίθεση. Εκτός αυτών, άλλοι συγκρατούσαν με δυσκολία την ορμή τους να μπουν μέσα, αναλογιζόμενοι τα γόνατα τους κι άλλοι μελετούσαν την Ιλιάδα,.

Όπως καταλαβαίνετε ένα παιχνίδι μεταξύ γονέων και παιδιών είναι κάτι παραπάνω από ένα σύνηθες παιχνίδι. Είναι μία ευκαιρία για να αποδείξουν οι μεν στους δε, ότι «εμείς στην ηλικία σας δεν παίζαμε με το πλειστέσιον, παίζαμε μπαλάρα». Φυσικά και τα παιδιά από τη μεριά τους δεν είχαν καμία διάθεση να υποτιμήσουν τους «αντιπάλους» τους, παρά τα χρόνια τους.

Το παιχνίδι αρχίζει και η δίψα σε συνδυασμό με το ένστικτο των μικρών τους επιτρέπει να προηγηθούν με 3-0! Τάκλιν σε κάθε φάση με τον Παρωνάλντο, την Βραχύσωμη Βολίδα και τον Αμήχανο Άγγελο να σκουπίζουν για μια ακόμα φορά το παρκέ, και να μην αφήνουν ούτε μία φάση να πάει χαμένη. Οι γονείς όμως δεν ήταν διατεθειμένοι να παραιτηθούν. Με τη μεγαλωμένη στην αλάνα του «Μαρακανά» Βραχύσωμη εξτρέμ να εντυπωσιάζει με την τεχνική της και τον Θηλυκό Ιντσάγκι να αποδεικνύει ότι διαθέτει φονικό ένστικτο, η διαφορά γρήγορα εκμηδενίστηκε, ενώ στη συνέχεια οι «γονείς» πέρασαν και μπροστά στο σκορ. Η συνέχεια ήταν συναρπαστική, με τις δύο ομάδες να παίρνουν η μία μετά την άλλη το προβάδισμα. Τελικά η ζυγαριά ισορρόπησε, αφού παρά τις προσπάθειες που κατέβαλλαν αμφότεροι, το 6-6 δεν άλλαξε στα τελευταία λεπτά.

Οι γονείς παρέμειναν στο γήπεδο περιμένοντας τους νέους τους αντιπάλους. Αυτή τη φορά δεν έμοιαζαν διατεθειμένοι να χάσουν χρόνο. Το νέο αστέρι της ομάδας, ο γνωστός σε πολλούς ως «Χόντα», ξεκίνησε κάτω απ’ τα δοκάρια, (για την ακρίβεια ανάμεσα στους κώνους), η Σκοτεινή Τσιρίδα ήταν στην άμυνα, ο Απαθής Ουρανοξύστης αριστερά, η Καμήλα της Ερήμου δεξιά, ενώ ο Γελαστός Γρύλος βρέθηκε στην επίθεση.

Οι μεγάλοι, ζεσταμένοι πλέον από τον πρώτο αγώνα ξεκίνησαν εντυπωσιακά και πέτυχαν δύο γκολ. Οι κούρσες του Γκριζομάλλη Θείου από τα αριστερά και οι διαγώνιες σέντρες της Βραχύσωμης εξτρέμ από την άλλη πλευρά έθεταν σε κίνδυνο την ευάλωτη άμυνα των πιτσιρικάδων. Έμελλε όμως να είναι η μέρα της ισοπαλίας! Με αντεπίθεση διαρκείας έφθασαν στην ισοφάριση, παρόλο που οι γονείς πέτυχαν δύο ακόμα γκολ. 4-4 το σκορ με ένα λεπτό να απομένει και ο Χόντα πραγματοποιεί μια θαυμάσια εκτίναξη και να αποσοβεί το 5ο γκολ. Και όχι μόνο αυτό, αλλά λίγα δευτερόλεπτα αργότερα χάθηκε μεγάλη ευκαιρία για την ολική ανατροπή, όμως ο γηραιότερος της παρέας, ο Ομιλητικός Περιπτεράς με μία απόκρουση που θα ζήλευαν πολλοί «Ραντούλιτσα» κράτησε το 4-4! Ισοπαλία και πάλι, ανάμεικτα συναισθήματα και στις δύο πλευρές!

9χρονα (περίπου παιδιά) να τρέχουν πάνω κάτω, 40χρονοι –ες, να τους ακολουθούν, ξεχνώντας για λίγο τα προβλήματα τους, παίζοντας στο μισό ενός γηπέδου μπάσκετ. «Αλλόκοτη» εικόνα.

Η κούραση από τη μελέτη της Ιλιάδας, με κρυφές ματιές στον αδερφό της, οδήγησε την Χριστίνα σε αυτό το εντυπωσιακό κομψοτέχνημα.

Ακολούθησαν πειράγματα μεταξύ των δύο πλευρών, δεν θέλουμε να ξέρουμε τι ακολούθησε τις επόμενες μέρες στο σπίτι. Το ραντεβού είναι σίγουρο ότι θα ανανεωθεί για τους επόμενους μήνες, οι γονείς άλλωστε πρέπει ήδη να έχουν ξεκινήσει προπονήσεις.

Προβολή ταινίας

Κάθε Δευτέρα τα παιδιά μαθαίνουν μπάλα -και όχι μόνο-, και μεις μαζί τους πολλά περισσότερα. Ήταν πλέον καιρός για τα παιδιά να δοκιμαστούν -και να μας δοκιμάσουν με τον αυθορμητισμό τους- σε νέο περιβάλλον αυτή τη φορά, χωρίς την μπάλα στα πόδια. Μικροί και μεγάλοι αδέσποτοι παραβρέθηκαν το περασμένο Σάββατο στο στέκι της Τσαμαδού πιστοί στο ραντεβού με την ιστορία. Τη μικρή ιστορία της πρώτης προβολής ταινίας του Αδέσποτου Αθηνών.

Η ταινία είχε επιλεγεί, ο χώρος ήταν σχεδόν έτοιμος, ο μπουφές υπερπλήρης και γονείς και παιδιά άρχισαν να καταφθάνουν.

Κάθε προπόνηση που σέβεται τον εαυτό της, πάντα ξεκινάει με το ζέσταμα. Γι αυτό, το πρόγραμμα ξεκίνησε με προβολή αγώνα ποδοσφαίρου υψηλού επιπέδου. Κι αν τα παιδιά θαυμάζουν τους γνωστούς αστέρες του ποδοσφαίρου, εμείς οι μεγαλύτεροι μάλλον θα θέλαμε να μοιάσουμε στα παιδιά του βίντεο. Τα γκολ του φιλικού πανηγυρίστηκαν απ όσους δεν είχαν χυμήξει ήδη στα τυροπιτάκια και λοιπά εδέσματα και αφού συγκεντρώθηκαν όλοι έμελλε να ξεκινήσει η προβολή της ταινίας ‘το αγόρι και ο κόσμος’.

Η επιλογή της ταινίας καθόλου τυχαία δεν ήταν και η προβολή της κύλησε ομαλά. Όσο ομαλά γίνεται δηλαδή όταν περιμένεις από 7-8 μπόμπιρες παρέα με τόση ενέργεια να κάτσουν σε μια θέση (λάβετε υπόψιν και τον πειρασμό του εξαιρετικού κέικ και των χυμών). Ευφάνταστα σχόλια πάνω στην ταινία, κινητικότητα και καλοπροαίρετα πειράγματα πλαισίωσαν την προβολή που έφτασε στο τέλος της και ακολούθησε συζήτηση πάνω στην ταινία που χρήζει ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος. Εμείς οι μεγάλοι ίσως έχοντας χάσει μέρος του αυθορμητισμού μας, ίσως επειδή δεν έχουμε βγει αλώβητοι από ένα σύστημα καταπιεστικό, ίσως απλά επειδή δεν είμαστε πια παιδιά έμενε να εντυπωσιαστούμε και ίσως να συγκινηθούμε από τις αθώες και δημιουργικές παρατηρήσεις των παιδιών πάνω στην ταινία. Και μάλλον μέρος του όλου εγχειρήματος είναι και αυτό.
Την ταινία ακολούθησε (φυσικά) παιχνίδι στον πεζόδρομο και συνάντηση μεταξύ των γονέων και μελών της ομάδας. Το παιχνίδι ξεκίνησε με μήλα, με τα παιδιά, ειδικά την σκοτεινή τσιρίδα, να διασκεδάζουν παρέα με μέλη του προπονητικού τιμ, ενώ παρά την στενότητα του χώρου αλλά και τα “δωράκια” που υπήρχαν από τετράποδους φίλους μας, δεν θα μπορούσε να μην παιχτεί και ποδόσφαιρο. Τα τάκλιν για μία ακόμα φορά κυριάρχησαν, με τους περαστικούς να περνάνε χαμογελώντας, με μία μικρή υποψία φόβου για την σωματική τους ακεραιότητα.

Υ.Γ. Στο διαγωνισμό ανάδειξης καλύτερου ποπ κορν υπήρξε μεγάλος ανταγωνισμός και συμφωνήθηκε σχεδόν ομόφωνα ότι όλα είχαν γεύση ποπ κορν.